Αυτές οι γιορτές έχουν πολλές ιδιαιτερότητες για όλους μας. Ο περιορισμός στις μετακινήσεις μας και η προσπάθεια να τηρηθούν αποστάσεις, με γνώμονα πάντα την υγεία μας αλλά και την υγεία των δικών μας ανθρώπων, καταλήγει για πολλούς σε μια απόφαση καθόλου ευχάριστη: να περάσουν τις γιορτές μακριά από τους αγαπημένους τους.

Μιλώντας για φόβο ή άγχος εγκατάλειψης αναφερόμαστε την διάχυτη και έντονη πεποίθηση που διακατέχει κάποιον ότι οι άνθρωποι που τον αγαπούν και είναι δίπλα του ή ακόμα και αυτοί που μπορεί να τον γνωρίσουν στο μέλλον, θα τον εγκαταλείψουν.

Η σκέψη ότι ο άλλος θα απομακρυνθεί από κοντά τους, γεννά έντονα συναισθήματα άγχους και ανασφάλειας, μεταφράζεται ως προσωπική απόρριψη και το άτομο την δικαιολογεί στην βάση της προσωπικής του αναξιότητας.

Συμβουλή! Ένας εύκολος, ανώδυνος και κοινωνικά αποδεκτός τρόπος να παράσχουμε βοήθεια; Λίγες λέξεις στριμωγμένες σε μια μικρή πρόταση που διεκδικούν για τον εαυτό τους κάποιο βαθύτερο νόημα;

Ένα επικοινωνιακό τέχνασμα με το οποίο τοποθετούμε αυθαίρετα τον εαυτό μας στη θέση «ειδικού» ή «γνώστη» και τον συνομιλητή μας στη θέση του «χρήζοντα βοήθεια»; Ή απλώς συσσωρευμένη γνώση και εμπειρία πολλών γενεών σε μια πολλά υποσχόμενη πρόταση;

Με τον όρο ναρκισσισμός περιγράφεται μια διαταραχή προσωπικότητας με κύρια χαρακτηριστικά την έντονη ανάγκη για θαυμασμό και αποδοκιμασία από τους άλλους, την αίσθηση ανωτερότητας έναντι των άλλων αλλά και μια απαιτητικότητα για πλήρη κάλυψη των αναγκών του Νάρκισσου από τρίτους.

«Πώς να συμπαρασταθώ σε έναν φίλο μου που περνάει δύσκολα; Τι μπορώ να κάνω, τι μπορώ να πω για να τον βοηθήσω; Δεν είμαι ειδικός για να ξέρω πώς να το χειριστώ!»