Οι επιστήμονες έκαναν μια παρατήρηση κατά τη διάρκεια ενός πειράματος της ανταπόκρισης των μητέρων προς τα μωρά τους. Κι αυτό ήταν το πόσο δύσκολο ήταν για πολλές μαμάδες να μη χαμογελούν όταν κοιτούσαν το μωρό τους. Αυτό δείχνει πόσο ισχυρά είναι τα μηνύματα του βρέφους και πόσο καλά είμαστε προγραμματισμένοι να αντιδρούμε σ’ αυτά.

Το κύριο συμπεριφοριστικό μοντέλο ανάπτυξης και διατήρησης του άγχους διατυπώθηκε από τον Mowrer (1947). Το μοντέλο των δύο σταδίων του Mowrer υποστηρίζει ότι ο φόβος για ένα συγκεκριμένο ερέθισμα αποκτάται μέσω της κλασικής εξαρτημένης μάθησης και διατηρείται μέσω της συντελεστικής εξαρτημένης μάθησης.

Αν όμως όλα όσα συμβαίνουν είναι δημιούργημα δικό μου, τότε Εσύ... ποιος είσαι Εσύ; «Εγώ είμαι εσύ!» ήταν η αναπάντεχη απάντησή Του και μετά πρόσθεσε μια φράση παράδοξη, που έμεινε για πάντα χαραγμένη στον νου μου. «Συμβαίνω μέσα σου». Ο κόσμος έφευγε κάτω από τα πόδια μου. Τα πάντα είχαν αλλάξει και τίποτα δεν θα ήταν πια το ίδιο.

«Ο κάθε σπουδαίος άνθρωπος έγινε σπουδαίος και ο κάθε επιτυχημένος πέτυχε, επειδή επικέντρωσε τις δυνάμεις του σε έναν συγκεκριμένο σκοπό.» Orison Swett Marden

Φανταστείτε ότι ξυπνάτε νωρίς ένα πρωί, γεμάτοι ενθουσιασμό για τη μέρα που ξημερώνει. Νιώθετε καλά. Είστε ευτυχισμένοι και ξεχειλίζετε από ενέργεια. Έπειτα, ενώ παίρνετε το πρωινό σας, έχετε μια έντονη διαφωνία με τον/τη σύντροφό σας κι ένα κύμα οργής σας κατακλύζει. Καθώς βιώνετε αυτόν τον έντονο θυμό, σπαταλάτε πολλή από την προσωπική σας δύναμη.