• Η αναβλητικότητα, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως «η σκόπιμη καθυστέρηση στην έναρξη ή ολοκλήρωση σημαντικών εργασιών σε σημείο δυσφορίας» (Solomon & Rothblum, 1984), είναι τόσο συχνή που δύσκολα φαίνεται προβληματική ή σημαντικός λόγος για να ανησυχήσουμε.

    Ωστόσο, αυτή η συμπεριφορά έχει φανεί ότι είναι δυνατό να έχει επιβλαβείς επιπτώσεις στις σχέσεις μας, την ψυχική μας ευεξία αλλά και την εργασία μας (Ellis & Knaus, 1977; Ferrari, Johnson & McCown, 1995; Stober και Joorman, 2001).

  • Η αναβλητικότητα είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται καθημερινά σε διάφορους τομείς της ζωής και είναι ιδιαίτερα εμφανής σε ακαδημαϊκά περιβάλλοντα, με το 80 - 95% των φοιτητών να αναφέρουν ότι έχουν εκδηλώσει αυτή την αυτοκαταστροφική συμπεριφορά. Γενικά, εκτιμάται ότι το 90% των φοιτητών εκδηλώνει αναβλητική συμπεριφορά τουλάχιστον για μία ώρα κάθε ημέρα (Klassen κ.ά., 2008).

  • Η οργάνωση της δουλειάς και του χρόνου μας, αφορά στο πως και αν βάζουμε στόχους, προτεραιότητες, πως μοιράζουμε το χρόνο και τις δουλειές μας, πως αξιοποιούμε με τον βέλτιστο τρόπο τους πόρους μας και πως αξιολογούμε το παραχθέν έργο. Όσο καλύτερα οργανώνουμε τη δουλειά μας αλλά και τη ζωή μας τόσο λιγότερο μας αγχώνει ο χρόνος. Η οργάνωση μας βοηθάει να ξέρουμε αν και τι θα προλάβουμε να κάνουμε.

  • Πόσα άτομα γνωρίζουμε που θα μπορούσαν να είνα ευτυχισμένα κι ωστόσο νιώθουν μια διαρκή έλλειψη ικανοποίησης;

  • Είναι χαρακτηριστικό πως στα πλαίσια του σύγχρονου τρόπου ζωής, ο άνθρωπος περισσότερο ελέγχεται από τον χρόνο, αντί να τον διαχειρίζεται κατάλληλα ο ίδιος. Έτσι, πολύ συχνά, τα άτομα θεωρούν τον χρόνο ανεπαρκή για να εκπληρώσουν είτε τις επαγγελματικές, είτε τις προσωπικές και ψυχαγωγικές τους δραστηριότητες. Η αδυναμία αυτή θεωρείται ως ένας από τους βασικούς στρεσογόνους παράγοντες. 

  • Ένα από τα πιο συνήθη θέματα με τα οποία έρχεται αντιμέτωπος ένας coach (είτε οργανωσιακός, είτε προσωπικής ανάπτυξης) κατά τη διάρκεια των συνεδριών με τους πελάτες του, είναι η δυσκολία των τελευταίων να διαχειριστούν την αποτυχία.

  • Μεγαλώνοντας αλλάζουμε, δημιουργούμε νέους στόχους, καινούρια θέλω, συνήθειες και ρουτίνες. Κάπου εκεί ανάμεσα συχνά εισχωρούν -χωρίς πολλές φορές να γίνονται αντιληπτές- σκέψεις, αλλά και συμπεριφορές που στόχο έχουν να σαμποτάρουν τα παραπάνω και μαζί με αυτά και τον ίδιο μας τον εαυτό.

  • Η ραγδαία ανάπτυξη των Νέων Τεχνολογιών τις τελευταίες δεκαετίες όχι μόνο άλλαξε τον τρόπο συσχέτισης των κοινωνιών, αλλά αποτέλεσε τη βάση για τη δημιουργία σημαντικών κοινωνικοοικονομικών εξελίξεων. Οι πολλαπλές και διαφορετικές πρωτοποριακές εφαρμογές τους κατάφεραν να διαμορφώσουν και να καθορίσουν τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα. 

  • Φθινόπωρο, εποχή αλλαγών και αποφάσεων: πόσα καινούρια προγραμματίζουμε, πόσα θέλουμε να αλλάξουμε και πόσα θα αναβάλλουμε τελικά; Γιατί άραγε, ενώ καταλαβαίνουμε πως χρειαζόμαστε αλλαγές μικρές και μεγάλες στη ζωή μας, δεν τις τολμάμε;

    Γιατί μας φαίνεται τόσο μεγάλο να απαλλαγούμε από λίγα περιττά κιλά, να παραιτηθούμε από μια δουλειά που δε μας γεμίζει πια, να αφήσουμε πίσω μια σχέση ή μια εξάρτηση που αναγνωρίζουμε πως μας βλάπτει; 

  • Η οργάνωση και ο προγραμματισμός αποτελούν βασικές δεξιότητες για ενήλικες και παιδιά κατά τη διαχείριση των απαιτήσεων της καθημερινότητας. Όσο εύστροφος και ικανός να είναι κανείς, αν δεν μπορεί να οργανώσει τις εργασίες που πρέπει να φέρει εις πέρας, η απόδοσή του θα είναι μειωμένη, η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμησή του θα είναι χαμηλές και ο κοινωνικός του περίγυρος θα είναι δυσαρεστημένος.

  • Έχει εκτιμηθεί πως περίπου το ένα πέμπτο των ενηλίκων και σχεδόν οι μισοί από τους μαθητές και σπουδαστές αναβάλλουν να διεκπεραιώσουν τις υποχρεώσεις τους. 

  • Δεν αποτελεί έκπληξη ότι η τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον δεν είναι καινούριο νέο. Μάλιστα, με την ανάγκη όλο και περισσότερων να τοποθετούν την ισορροπία, τις προσωπικές αξίες, την ικανοποίηση και την ψυχική υγεία πάνω και από το μηνιαίο εισόδημά τους, δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει ότι και η ανέχεια απέναντι σε αυτού του είδους το περιβάλλον, μειώνεται ολοένα και περισσότερο.

  • Ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε είναι αναγνωρισμένος παγκοσμίως ως ένας από τους πραγματικά μεγάλους δημιουργούς, σε ένα απίστευτα ευρύ πεδίο αντικειμένων. Υπήρξε η επιτομή αυτού που έχουμε στο νου μας ως «αναγεννησιακό άνθρωπο».

  • Που τριγυρίζει το μυαλό σου;
    Τώρα θα έπρεπε να γράφεις εκείνη την εργασία που πρέπει να παραδώσεις σε μια εβδομάδα!
    Τώρα θα έπρεπε να να τελειώσεις εκείνο το βιβλίο που παλεύεις απο το καλοκαίρι!
    Τώρα θα έπρεπε να ξεκινήσεις γυμναστήριο που έχεις πληρώσει εδώ και 5 μήνες και δεν έχεις πάει ούτε μια φορά!

  • Το λαϊκό ρητό λέει ότι «όσα φέρνει η στιγμή, δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος.» Τι μπορεί να συμβεί στον καθένα μας σε κάθε δευτερόλεπτο, μόνο ο Θεός το γνωρίζει… Η ανησυχία σαν συναίσθημα κατατάσσεται στις αρνητικές σκέψεις που βιώνουμε καθημερινά και που σχεδόν πάντα αφορά τον γενικότερο προβληματισμό σχετικά με τα μελλοντικά σχέδια μας.

  • Είναι γεγονός ότι η τελειότητα είναι ένα σημαντικό εργαλείο για την εξέλιξη του ατόμου. Πόσο όμως ευκρινής είναι η διαχωριστική γραμμή που καθορίζει τα όρια ανάμεσα στη τελειότητα και τη τελειομανία;

  • Με τον όρο αναβλητικότητα εννοούμε τη διαδικασία κατά την οποία δημιουργούμε λόγους για τους οποίους μπορούμε να αφήσουμε σημαντικά πράγματα για αργότερα και να δώσουμε προτεραιότητα σε άλλα πράγματα, λιγότερο σημαντικά και πιο ευχάριστα για μας. 

  • Ήρθε η ώρα να περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη! Παρακάτω υπάρχουν κάποιες ιδέες για να φτιάξουμε το δικό μας πλάνο ευτυχίας.

    Να είσαι ο εαυτός σου. Κινητοποιήσου. Βάλε όρια ανάμεσα σε αυτά που σε κάνουν να νιώθεις χαρούμενος και σ’ αυτά που θεωρούν οι άλλοι για σένα ότι θα ήταν καλό να κάνεις. Στη συνέχεια, δραστηριοποιήσου στην κατεύθυνση των πραγμάτων που θα έκαναν εσένα να νιώσεις όμορφα. Μην αποπροσανατολίζεσαι.