παιδική κακοποίηση

Οι σεξουαλικές διαταραχές αποτελούνται από σεξουαλικές δυσλειτουργίες και παραφιλίες, όπου οι σεξουαλικές δυσλειτουργίες χαρακτηρίζονται από μια κυρίαρχη διαταραχή στη σεξουαλική επιθυμία και στις ψυχο-φυσιολογικές αλλαγές του ατόμου που χαρακτηρίζουν τον κύκλο σεξουαλικής διέγερσης και προκαλούν έντονη ψυχική δυσφορία και προσωπική δυσκολία.

Σεξουαλικές παραφιλίες

Οι παραφιλίες πάλι, χαρακτηρίζονται από επαναλαμβανόμενες, έντονες σεξουαλικές ορμές, φαντασιώσεις ή συμπεριφορές που περιλαμβάνουν ασυνήθιστα αντικείμενα, δραστηριότητες ή καταστάσεις πολλές φορές αποκλίνουσες από το μέσο όρο μιας κοινωνίας και φαίνεται να προκαλούν μια σημαντική δυσφορία ή πρόβλημα στην κοινωνική, επαγγελματική ή διαπροσωπική ζωή του ατόμου.

Η σχέση μεταξύ σεξουαλικών διαταραχών και εγκληματικής συμπεριφοράς έχει συζητηθεί ευρέως, ειδικά όταν πρόκειται για τις παραφιλίες. Ως εκ τούτου, ορισμένες παραφιλίες και παραφιλικές φαντασιώσεις μπορεί να αφορούν παράνομες πράξεις. Υποθέτοντας ότι ένα άτομο που διαπράττει ένα σεξουαλικό έγκλημα έχει διαγνωστεί ως παραφιλικό, είναι δυνατόν αυτή η διάγνωση πολλές φορές να αντανακλά μια λανθασμένη ιδέα ότι η διαταραχή από μόνη της είναι αρκετή για να συμμετάσχει σε μια εγκληματική συμπεριφορά.

Συσχέτιση σεξουαλικών και εγκληματικών συμπεριφορών

Οι σεξουαλικές λοιπόν διαταραχές φαίνεται να έχουν μεγάλη συσχέτιση με τις εγκληματικές συμπεριφορές, όπως ότι αφορά βιασμούς ή θύματα από σεξουαλικές παρενοχλήσεις, με κύριο επίκεντρο τη συμπεριφορά του θύτη παρά του θύματος, αφού σε πολλές υποθέσεις βρέθηκε να υπάρχει ιστορικό ψυχικής ασθένειας ενώ διαπιστώθηκε ότι η παρουσία της ψυχικής διαταραχής σχετίζεται με εμπρησμούς, ανθρωποκτονίες, απόπειρες ή απειλές βλάβης τρίτων καθώς επίσης και με αρκετά σεξουαλικά εγκλήματα.

Οι πιο συχνές ψυχικές διαταραχές που σχετίζονται με σεξουαλικά αδικήματα ήταν διαταραχές της ανάπτυξης, διαταραχές της νοητικής λειτουργίας και παραφιλίες.

Οι περισσότερες έρευνες  εστιάζουν στη συμπεριφορά των ανδρών κι ελάχιστες στην παραβατικότητα των γυναικών. Παρόλα αυτά οι γυναίκες που κατηγορούνται για σεξουαλικά εγκλήματα δείχνουν ένα ιστορικό παιδικής κακοποίησης κι όχι ψυχιατρικής ασθένειας ή σεξουαλικής διαταραχής, οι ίδιες δηλαδή υπήρξαν θύματα σε νεαρές ηλικίες. Η αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας  είναι γνωστή σε προφίλ πολλών εγκληματιών στους άνδρες  και βγαίνει μαζί με την ψυχοπάθεια κοινή σε πολλούς παιδόφιλους ή άλλους σεξουαλικούς παραβάτες καθώς η νομική διάσταση παραμένει κυρίαρχη. Οι παραφιλίες σε αυτούς τους ανθρώπους είναι μια διαταραχή σε συννοσυρότητα, δηλαδή συνδέται με την αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας.

Διάγνωση παραφιλικής διαταραχής

Για να διαγνωστεί κάποιος με μια παραφιλική διαταραχή που συνδέει μια εγκληματική συμπεριφορά όπως η παιδεραστία για παράδειγμα που διαβάζουμε ή ακούμε συχνά στις ειδήσεις, θα πρέπει να πληρoί το εξής κριτήριο (DSM-5):

Οι άνθρωποι αυτοί  έχουν μια σεξουαλική επιθυμία ή συμπεριφορά που περιλαμβάνει την ψυχολογική δυσφορία ενός άλλου ατόμου,  τραυματισμό ή θάνατο, ή έχουν επιθυμία για σεξουαλικές συμπεριφορές που περιλαμβάνουν απροθυμία του άλλου προσώπου ή όσων αδυνατούν να δώσουν μια νομική συγκατάθεση.

Ακριβώς το παραπάνω κριτήριο κατατάσσει την παραφιλική σεξουαλική διαταραχή σε κλινική διάσταση και τη διαφοροποιεί από τις παραφιλίες γενικότερα που μπορεί ο όρος πολλές φορές να αφορά άτυπες ή αποκλίνουσες σεξουαλικές προτιμήσεις που δεν προκαλούν δυσφορία στο ίδιο το άτομο ή σε τρίτους.

Όταν αναφερόμαστε στη παιδοφιλική διαταραχή εννοούμε πως υπάρχει μια επαναλαμβανόμενη σκέψη, φαντασίωση και ενέργεια πολλές φορές ψυχαναγκαστικού τύπου κι όχι απλά μια σεξουαλική επιθυμία ή ορμή του ατόμου για ένα ανήλικο, όπου εμφανίζεται για διάστημα 6 μηνών και αφορά τη σεξουαλική δραστηριότητα με παιδί, όπως για παράδειγμα στις περιπτώσεις όπου ένα παιδί έχει κακοποιηθεί από έναν ενήλικα.

Επίσης, αυτό μπορεί να σημαίνει πως ο άνθρωπος αυτός έχει αυνανιστεί με σεξουαλικές φαντασιώσεις ανηλίκων ή να παρακολουθεί σχετικό πορνογραφικό υλικό το οποίο είναι ένας σημαντικός δείκτης μια παιδοφιλικής συμπεριφοράς και διαταραχής. Αξίζει να τονισθεί πώς η παιδοφιλία δεν είναι σεξουαλικός προσανατολισμός αλλά μια σεξουαλική προτίμηση και διαταραχή που βάζει σε κίνδυνο ανήλικους και εφήβους συνήθως 13 ετών και κάτω από άτομο τουλάχιστον 5 έτη μεγαλύτερο.

Κοινωνικά είναι σημαντικό να βρεθούν τρόποι αντιμετώπισής της και προστασίας των ανηλίκων μέσα από ψυχολογικές παρεμβάσεις και προγράμματα.

Συγγραφή Άρθρου

Ευαγγελία Ρομφαία


evi romfaiaΚλινική Ψυχολόγος - Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Επικοινωνία: 6945711205 |
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Όλα τα περιεχόμενα της Πύλης Ψυχολογίας - Psychology.gr προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση περιεχομένου είναι αποδεκτή, μόνο εφόσον τηρούνται όλοι ανεξαιρέτως οι παρακάτω κανόνες. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση η Πύλη Ψυχολογίας θα προχωράει σε καταγγελία DMCA, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση. Διαβάστε προσεκτικά το σχετικό πλαίσιο: ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Βρείτε Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπευτή

Επιλέξτε θεραπευτή ανάλογα με την εξειδίκευση σε συγκεκριμένη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

10 μηχανισμοί άμυνας του Εγώ
μηχανισμοί άμυνας του Εγώ

Ο ψυχίατρος Sigmund Freud το 1894 πρωτοδημοσίευσε το κείμενο με τίτλο "Οι νευρο-ψυχώσεις της άμυνας" μελετώντας ασθενείς με υστερία και προβλήματα των νευρώσεων. Ο όρος μηχανισμός άμυνας χρησιμοποιήθηκε για να εξηγήσει όλες τις ασυνείδητες διεργασίες που κάνει ένας άνθρωπος ώστε να επιτρέψει στο μυαλό του να βρει επαρκείς λύσεις για ενδοψυχικές συγκρούσεις ή άγχος.

Η τοξικότητα στην ανθρώπινη συμπεριφορά
τοξικότητα

Ο όρος για την τοξικότητα στην ανθρώπινη συμπεριφορά, χρησιμοποιείται ευρέως στον ξένο επιστημονικό τύπο για να δηλώσει κάποιους ανθρώπους που εκδηλώνουν την τάση να δυσαρεστούν και να απογοητεύουν με τη συμπεριφορά τους, τους άλλους, με αποτέλεσμα να μη λειτουργούν μέσα σε σχέσεις και να προκαλούν συναισθηματική ή ψυχολογική φθορά σε όσους τους έχουν στη ζωή τους.

10 λόγοι που οι θεραπευόμενοι θα πουν ψέματα στο θεραπευτή τους
Ψυχοθεραπεία

Μέσα από την εμπειρία μου στην ψυχοθεραπεία με ενήλικες, διαπιστώνω ότι οι άνθρωποι όταν αποφασίζουν να επισκεφτούν έναν ειδικό ψυχικής υγείας είναι περισσότερο πρόθυμοι να μοιραστούν την αλήθεια τους γύρω από τη ζωή τους παρά οποιοδήποτε ψέμα. Παρόλα αυτά, υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις που θεραπευτικά θα μπορούσε ένα άνθρωπος να αποκρύψει ένα μέρος της ψυχικής του κατάθεσης μέσα στην θεραπεία.

Ψυχολογική βία: τα 11 σημάδια για την αναγνώριση της
ψυχολογική βία

Πολύ συχνά όταν αναφερόμαστε στον όρο ενδοοικογενειακή βία προκαλούμε ένα συνειρμό ή μια εικόνα στο μυαλό μας που δείχνει τη σωματική βία που ασκείται σε ένα ζευγάρι συνήθως από τον άνδρα στη γυναίκα. Αυτό που συχνά ξεχνάμε κι είναι απαραίτητο να θυμόμαστε είναι η διάσταση της συναισθηματικής ή αλλιώς ψυχολογικής βίας που δέχεται ένα μέλος ή και τα δύο μέσα σε μια σχέση και είναι πολύ συχνά ένα προειδοποιητικό μήνυμα για μια δυσλειτουργική σχέση. 

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :
0
Shares