Σε μια εποχή όπου η υπερανάλυση έχει γίνει δεύτερη φύση μας και το άγχος μοιάζει να αποτελεί μόνιμο υπόστρωμα της καθημερινότητας, το βιβλίο Μην τρελαίνεσαι! της Philippa Perry έρχεται να λειτουργήσει ως ένας γειωμένος, ψύχραιμος οδηγός ψυχικής ισορροπίας.

Όσα άρθρα και αν γράψουμε για το άγχος, νομίζω ότι λίγα θα είναι καθώς για πολλούς από μας είναι ένας ύπουλος εχθρός, κάτι το οποίο δεν μπορούμε να ελέγξουμε, κάτι που μας προκαλεί φόβο, κάτι που μας κάνει να νιώθουμε ότι χάνουμε τον έλεγχο του εαυτού μας και των σκέψεών μας.

Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ γιατί τόσοι και τόσοι άνθρωποι επιλέγουν να παραμείνουν με τα ιδιά προβλήματα; Έχουμε αναλογιστεί ποτέ γιατί κάποιοι παρόλο που ίσως αναγνωρίζουν τη δυσφορία και τις δυσκολίες που υφίστανται από τα προβλήματα τους δεν επιδιώκουν να βοηθηθούν και να αναζητήσουν νέους τρόπους αντιμετώπισης; νέες οπτικές;

Οι ρομποτικοί σκύλοι, η θεραπεία γέλιου και ο διαλογισμός είναι μερικοί από τους -παραδοσιακούς ή πιο πρωτότυπους- τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι, ιδίως οι ηλικιωμένοι, μπορούν να καταπολεμήσουν τη μοναξιά τους και την κοινωνική απομόνωση εν μέσω lockdown, σύμφωνα με μία νέα μελέτη Βρετανών επιστημόνων.

Η πανδημία έχει αλλάξει ριζικά την καθημερινότητα των περισσότερων από εμάς, διαμορφώνοντας μια καινούργια πραγματικότητα με δυσκολίες και προκλήσεις. Το Δίκτυο Πρόληψης και Έγκαιρης Παρέμβασης του ΚΕΘΕΑ προτείνει έναν δεκάλογο για το πώς μπορούμε να προσαρμοστούμε στη νέα κατάσταση, να αντλήσουμε από τα αποθέματά μας και να υπερβούμε τις αντιξοότητες, φροντίζοντας τον εαυτό μας και τους άλλους.

Περιμένεις τα αποτελέσματα μιας ιατρικής εξέτασης. Δεν ξέρεις αν θα είναι θετικά ή αρνητικά. Το στομάχι σου σφίγγεται, το μυαλό σου τρέχει σε σενάρια, η καρδιά σου χτυπάει δυνατά.

Ο εθισμός στις ειδήσεις αυξάνει την πιθανότητα στρες, άγχους και άλλων προβλημάτων υγείας, σύμφωνα με αμερικανική έρευνα.

Τα παιδιά κάνουν αυτά που κάνουμε και όχι αυτά που τους λέμε. Αν λοιπόν έχετε τη συνήθεια να τιμωρείτε τον εαυτό σας voητικά, το παιδί σας είναι πολύ πιθανό να υιοθετήσει την ίδια βλαβερή συνήθεια. Σε μια από τις πρώτες μου αναμνήσεις θυμάμαι τη μητέρα μου να κοιτάζεται στον καθρέφτη και να εντοπίζει όλες τις μικρές ή μεγάλες ατέλειες πάνω της.

Η εξάρτηση από τα κοινωνικά δίκτυα είναι συχνότερη μεταξύ των εφήβων και των νέων, με το πρόβλημα αυτό να αυξάνεται διαρκώς. Δεν υπάρχει επίσημη διάγνωση εθισμού στα κοινωνικά δίκτυα αλλά η χρήση τους είναι όλο και πιο συχνή αυτές τις μέρες και μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο τόσο ψυχικά όσο και σωματικά.

Ένα από τα πιο συχνά θέματα που αντιμετωπίζονται με το Life Coaching είναι το στρες και η διαχείρισή του. Ως στρες-άγχος μπορεί να οριστεί μια φυσιολογική σωματική και ψυχική αντίδραση σε μια απειλή ή σε μια ανάγκη για αντιμετώπιση απαιτητικών καταστάσεων.

Η ραγδαία και παγκόσμια εξάπλωση του κορονοϊού έχει δημιουργήσει αισθήματα φόβου σε όλους μας και πανικού σε αρκετούς. Όμως τι ακριβώς είναι ο πανικός; Μήπως είναι μεταδοτικός όσο και ο ιός και αν είναι τι πρέπει να κάνουμε για να τον αποφύγουμε; Όπως αναφέρει σε συνέντευξη της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η αναπληρώτρια καθηγήτρια Επικοινωνίας και ΜΜΕ στη Δημόσια Υγεία Έφη Σίμου, ο πανικός ορίζεται ως η ξαφνική κατάσταση τρόμου, που παράγει παράλογες συμπεριφορές στους ανθρώπους, και έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει φόβο και νοητική ανισορροπία.

Μπορεί ο παππούς της ιστορίας να συμβολίζει εκείνον που αντιστοιχίζεται με την πυροδότηση του άγχους. Μπορεί η γαϊδούρα της ιστορίας να συμβολίζει την κατάσταση του μέγα άγχους. Μπορεί οι γιαγιάδες και οι λοιποί συγγενείς να συμβολίζουν την εναντίωση στην ανασφάλεια. Παρόλα αυτά…

Άλλο πράγμα είναι ο θυμός και άλλο το άγχος. Μερικές φορές το ένα είναι συνέπεια του άλλου, αλλά όχι πάντα. Κάποιοι άνθρωποι θυμώνουν λόγω άγχους. Άλλοι αγχώνονται εξαιτίας του θυμού.

Κατά την διάρκεια της πανδημίας μια ακόμα δυσκολία που κλήθηκαν όλοι οι εργαζόμενοι να αντιμετωπίσουν ήταν η προσαρμογή σε συνθήκες νέες, οι οποίες απαιτούσαν ταχεία προσαρμογή και εξέλιξη.

Ένας σκαντζόχοιρος μας μιλά για το άγχος, τη μοναξιά και για όλα τα «αν» που μας εμποδίζουν να είμαστε πραγματικά ο εαυτός μας.

Το μυαλό σας έχει ένα ύπουλο χαρακτηριστικό που, αν του το επιτρέψετε, μπορεί να σας παλαβώσει εντελώς. Πείτε μου αν σας φαίνεται γνώριμο το εξής:

Μια ψυχολογική και βιωματική ματιά στο άγχος γύρω από την κριτική και την αναγνώριση

Έχει παρατηρηθεί ότι πολλοί άνθρωποι αντιδρούν με μεγάλη συναισθηματική ένταση στο ενδεχόμενο μιας πραγματικής ή φανταστικής εγκατάλειψης. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που στη σκέψη πως κάποιος σημαντικός άλλος θα τους εγκαταλείψει καταλαμβάνονται από έντονο άγχος, απόγνωση ή αντίθετα αποστασιοποιούνται με στόχο να παραμείνουν ασφαλείς.

Ο φόβος είναι η συναισθηματική αντίδραση που ενεργεί σαν προειδοποιητικό σημάδι σε περιπτώσεις που γίνονται αντιληπτές ως επικίνδυνες. Και ως εδώ καλά, αρκεί η κατάσταση να είναι πράγματι επικίνδυνη και να απειλεί τη ζωή ή τη σωματική μας ακεραιότητα.

Η εμπειρία του ατόμου που πάσχει από κρίσεις πανικού είναι, αναμφισβήτητα, πολύ δύσκολη.Πολλές φορές βιώνεται σαν ένα τσουνάμι που παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά του, αφήνοντάς τον ανήμπορο να αντιδράσει και να έχει τον έλεγχο της κατάστασης. Όμως δεν πρέπει να αγνοούμε το βάρος εκείνων που συντροφεύουν ένα άτομο με κρίσεις πανικού.