Σύμφωνα με την αρχαία Ελληνική μυθολογία, ο πόνος αναφέρεται ως γιος της Έριδας και εγγονός της Νύχτας, ο οποίος δόθηκε στους ανθρώπους μετά από την κλοπή της φωτιάς από τον Προμηθέα. Θεραπευτής θεών και θνητών ήταν ο Απόλλωνας, ο οποίος παρασκεύαζε και χρησιμοποιούσε παυσίπονα βότανα, μια τέχνη που δίδαξε στο γιο του Ασκληπιό.

Η ψυχική ανθεκτικότητα σαν έννοια προέρχεται από την λατινική λέξη resiliō,  η οποία σημαίνει «να αναπηδήσει πίσω», «να ανακρούσει». Η ανθεκτικότητα σχετίζεται στην καθημερινότητά μας με τη διαδικασία της προσαρμογής, με τη διαχείριση τραυματικών ή ψυχοπιεστικών γεγονότων, με την αντιμετώπιση μιας νόσου (χρόνιας ή μη), με την αντιμετώπιση μιας δύσκολης κατάστασης.

Όταν βρισκόμαστε απέναντι από τον χωρισμό είτε είναι η διακοπή γάμου ή μιας μεγάλης σχέσης, οι ψυχολογικές και συναισθηματικές διαδικασίες που ακολουθούν είναι ίδιες με της απώλειας-πένθους. Οι αλλαγές που θα φέρει στη ζωή μας είναι μεγάλες και χρειάζεται χρόνος για να μπορέσει το άτομο να βρει ξανά τα πατήματά του και τις σταθερές του.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, με την ίδρυση του πειραματικού εργαστηρίου του Wilhelm Wundt, η ψυχολογία έκανε την έναρξή της ως επιστήμη. Από τότε βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη και νέοι κλάδοι δημιουργούνται με βάση τις ανάγκες, τις επιθυμίες, τις σκέψεις και τα συναισθήματα των ανθρώπων.

Αν μπορούμε να δανειστούμε μια κατάσταση από την φυσιολογική ζωή που να μπορεί να περιγράψει με ακρίβεια την ψύχωση, αυτή είναι η ονειρική μας δραστηριότητα στην οποία όταν ο μηχανισμός της λογοκρισίας δεν είναι ικανός να συγκρατήσει το πρωτόγονο υλικό, το όνειρο μετατρέπεται σε εφιάλτη.