Οι απόγονοι του ανθρώπου έχουν τη δυνατότητα να επιβιώνουν και να ενηλικιώνονται μόνο όταν γεννιούνται και διανύουν τα πρώτα χρόνια της ζωής τους μέσα σε κάποιας μορφής προστατευμένο οικογενειακό περιβάλλον.

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε ανασφάλειες. Ανασφάλειες που σχετίζονται με το πόσο αρέσουμε, πόσο θα μας αποδεχτούν κι αν τελικά θα αγαπηθούμε, πόσο ικανοί είμαστε κι αν αξίζουμε, πόσο τα καταφέρνουμε και πόσο «επιτυχημένες» επιλογές κάνουμε.

Οι ανασφάλειες πάντα σχετίζονται με αντίστοιχους φόβους, όπως εγκατάλειψης, απόρριψης, μοναξιάς ή εγκλωβισμού.

Οι ερωτικές σχέσεις είναι κάτι που οι περισσότεροι έχουν ανάγκη, όμως ενώ για κάποιους είναι κάτι ευχάριστο για άλλους είναι πηγή άγχους.

Η αλήθεια είναι ότι μπορούμε αν το θέλουμε να μεταμορφώσουμε τις σχέσεις μας και τον τρόπο που σχετιζόμαστε. Όλοι οι άνθρωποι αναπτύσουμε μια μορφή προσκόλλησης με τον πρωταρχικό μας φροντιστή που συνήθως είναι η μητέρα. Ο πρωταρχικός αυτός δεσμός καθορίζει τον τρόπο που σχετιζόμαστε και ακόμη περισσότερο τις ερωτικές μας σχέσεις.

Η πρώτη προσκόλληση με το άτομο που μας φροντίζει, και που συνήθως είναι η μητέρα μας, μας επιτρέπει, από τους πρώτους κιόλας μήνες της ζωής μας, να νιώθουμε μέσα μας ένα αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης στον εαυτό μας και στους ανθρώπους που μας περιβάλλουν. Αυτό το άτομο μας βοηθά να αναπτύξουμε την ικανότητά μας να ηρεμούμε εσωτερικά.

Τα βέλη του έρωτα χτυπούν αδιακρίτως κάθε ψυχή που αναζητά την αληθινή της αγάπη. Η λογική σωπαίνει και η καρδιά παίρνει τα ηνία. Όλα χρωματίζονται μοναδικά, όλα μοιάζουν καινούρια και οι χτύποι της καρδιάς πάλλονται στο ρυθμό αυτής της ακαταμάχητης έλξης.

Η συνεξάρτηση αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα φαινόμενα στον χώρο της ψυχολογίας των σχέσεων.

Η θεωρία προσκόλλησης είναι από τις πιο καλά θεμελιωμένες, με ευρήματα που εφαρμόζονται σε ποικίλους τομείς. Ωστόσο, η έρευνα έχει βασιστεί κυρίως σε δυτικά πολιτισμικά πλαίσια, γεγονός που έχει προκαλέσει κριτική. Αντιρρήσεις διατυπώνονται και για τις μεθόδους αξιολόγησης του δεσμού, ιδίως ως προς το κατά πόσο λαμβάνονται υπόψη πολιτισμικές διαφορές.

Οι Πανελλήνιες εξετάσεις αποτελούν, στην ελληνική κοινωνία, μια από τις πιο φορτισμένες ψυχολογικά περιόδους της εφηβείας. Δεν πρόκειται μόνο για μια αξιολογική διαδικασία, αλλά για ένα γεγονός που συνδέεται με το μέλλον, την κοινωνική ανέλιξη και συχνά με την αίσθηση προσωπικής αξίας.

Όπως κάθε μήνα, έτσι και τώρα, σας παρουσιάζουμε τα πιο δημοφιλή βιβλία ψυχολογίας και αυτοβελτίωσης, για τον μήνα που μόλις πέρασε.

Κάθε φορά που πήγαινα στο μάθημα του Χάρι Ρέις για τη θεωρία της προσκόλλησης, έφτανα καθυστερημένα. Αυτό συνέβαινε επειδή η αρχή του μαθήματος του Χάρι στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ συνέπιπτε με το τέλος του μαθήματος συγγραφής που δίδασκα σε ένα κοντινό κολέγιο.

Ακόμα κι αν πετύχαινα όλα τα φανάρια πράσινα και έβρισκα αμέσως θέση πάρκινγκ, το συντομότερο που μπορούσα να φτάσω ήταν δέκα λεπτά μετά την αρχή του μαθήματος.

Ως ψυχολόγος και εκπαιδευόμενη συστημική ψυχοθεραπεύτρια, συχνά συναντώ ανθρώπους που έρχονται στην θεραπεία φέροντας μια ταμπέλα: «Είμαι αγχώδης», «Έχω κατάθλιψη», «Είμαι ο/η προβληματικός/ή της οικογένειας».

I was feeling insecure. You might not love me anymore. I was shivering inside… I didn't mean to hurt you. I'm sorry that I made you cry… I'm just a jealous guy.”

Αν μπορεί να μεταβιβαστεί διαγενεακά το τραύμα, τότε σίγουρα μπορεί να μεταβιβαστεί και η ίαση του.

Υπάρχουν αποχαιρετισμοί που συνοδεύονται από λουλούδια και τελετές και άλλοι που δεν έχουν μάρτυρες. Αντίο που γράφτηκαν σε ένα τελευταίο μήνυμα και αντίο που ποτέ δεν ειπώθηκαν. Απώλειες που τιμώνται δημόσια και απώλειες που ζουν σιωπηλά μέσα μας, σαν μια σκιά που επιστρέφει κάθε φορά που η ζωή ξανασπάει.

Ο δεσμός που αναπτύσσεται ήδη από τη βρεφική ηλικία μεταξύ παιδιού και φροντιστή έχει αποτελέσει αντικείμενο μελέτης σε πλήθος ερευνών. Αφετηρία των ερευνητών αποτέλεσε η μελέτη της σχέσης νεογνού-μητέρας στο ζωικό βασίλειο, ανοίγοντας το δρόμο για τη διερεύνηση της σχέσης βρέφους-φροντιστή.