Ακρόαση άρθρου......

google news icon Πρόσθεσε το Psychology.gr στις προτιμώμενες πηγές σου στη Google
Με αυτό τον τρόπο, θα βλέπεις περισσότερα νέα άρθρα ψυχολογίας και ψυχικής υγείας που δημοσιεύονται στο PSYCHOLOGY.GR

Πότε ήταν η τελευταία φορά που καθίσαμε οι δυο μας και μιλήσαμε χωρίς να συζητάμε για τα παιδιά;

Για πολλά ζευγάρια, η ερώτηση αυτή μπορεί να έρθει αρκετά χρόνια μετά την απόκτηση παιδιών. Όχι επειδή σταμάτησαν να αγαπούν ο ένας τον άλλον, αλλά επειδή η καθημερινότητα γέμισε τόσο πολύ, ώστε η σχέση άρχισε σταδιακά να περνά σε δεύτερο πλάνο.

Πρωινό ξύπνημα, σχολείο, εργασία, υποχρεώσεις, δραστηριότητες, φαγητό, διάβασμα, μπάνιο, τακτοποίηση, ύπνος. Και όταν επιτέλους τα παιδιά κοιμηθούν, οι δύο σύντροφοι μπορεί να είναι τόσο κουρασμένοι ώστε το μόνο που θέλουν είναι να κοιμηθούν.

Κάπως έτσι, χωρίς απαραίτητα να το καταλάβουν, μπορεί να αρχίσουν να λειτουργούν περισσότερο ως συνεργάτες στη διαχείριση της οικογένειας και λιγότερο ως σύντροφοι.

Όταν η σχέση γίνεται πρόγραμμα

Μετά την απόκτηση παιδιών, η σχέση αλλάζει αναπόφευκτα. Οι προτεραιότητες μετακινούνται και η καθημερινότητα αποκτά περισσότερες ευθύνες.

Η επικοινωνία του ζευγαριού μπορεί να περιοριστεί σε πρακτικές πληροφορίες:

  • Ποιος θα πάρει το παιδί από το σχολείο;
  • Τι θα φάμε το βράδυ;
  • Έχεις κλείσει τον παιδίατρο;
  • Μην ξεχάσεις την τσάντα της προπόνησης.

Οι συζητήσεις αυτές είναι απαραίτητες. Όταν όμως αποτελούν σχεδόν το σύνολο της επικοινωνίας, η σχέση κινδυνεύει να χάσει σταδιακά τον χώρο της συναισθηματικής σύνδεσης. Το ζευγάρι συνεχίζει να λειτουργεί ως ομάδα, αλλά η ομάδα αυτή μπορεί να έχει ως μοναδικό κοινό στόχο τη διαχείριση της οικογενειακής καθημερινότητας.

Δεν είναι απαραίτητα έλλειψη αγάπης

psychology.gr THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ - Online & Διά ζώσης
Βρες τον Θεραπευτή που είναι κατάλληλος για εσένα | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου με Δωρεάν 1η συνεδρία.

Η συναισθηματική απόσταση δεν σημαίνει πάντοτε ότι η αγάπη έχει εξαφανιστεί.

Μερικές φορές σημαίνει ότι η σχέση έχει μείνει χωρίς χρόνο και ενέργεια.

Η κούραση, η έλλειψη ύπνου, οι επαγγελματικές απαιτήσεις και οι αυξημένες ανάγκες των παιδιών αφήνουν ελάχιστο διαθέσιμο χώρο για αυθορμητισμό, συζήτηση και τρυφερότητα. Ακόμη και η σωματική εγγύτητα μπορεί να αλλάξει. Ένα ζευγάρι που παλαιότερα είχε χρόνο για μια έξοδο, μια αγκαλιά, μια συζήτηση ή μια αυθόρμητη στιγμή μαζί, μπορεί πλέον να χρειάζεται να προγραμματίσει ακόμη και τον χρόνο που θα περάσει μόνο του.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάτι «πήγε στραβά». Σημαίνει ότι η σχέση βρίσκεται σε μια διαφορετική φάση και χρειάζεται νέους τρόπους για να διατηρήσει τη σύνδεσή της.

Από το «εμείς» στο «τα παιδιά»

psychology.gr PRO PSYCHOLOGY: Επαγγελματική Κοινότητα Ειδικών Ψυχικής Υγείας
Περιλαμβάνει ομάδες εποπτείας ανά ψυχοθεραπευτική προσέγγιση, ομάδες εποπτείας ανά επαγγελματικό αντικειμένο και πληθυσμό, επιμορφωτικά σεμινάρια εξειδίκευσης, Ομάδες συνάντησης για σύνδεση και δικτύωση, Mentoring για ψυχοθεραπευτές που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην άσκηση του επαγγέλματος..

Ένα συχνό φαινόμενο είναι ολόκληρη η οικογενειακή ζωή να οργανώνεται γύρω από τις ανάγκες των παιδιών.

  • Πού θα πάνε διακοπές;
  • Τι θα φάνε;
  • Ποια δραστηριότητα θα κάνουν;
  • Πότε έχουν εξετάσεις;
  • Πότε έχουν προπόνηση;
  • Πότε πρέπει να κοιμηθούν;

Οι ανάγκες των παιδιών είναι φυσικό να αποτελούν σημαντική προτεραιότητα. Όμως, όταν το ζευγάρι παύει να έχει οποιοδήποτε κοινό χώρο που δεν σχετίζεται με τη γονεϊκότητα, μπορεί σταδιακά να ξεχάσει ότι πριν γίνoυν γονείς ήταν και σύντροφοι.

Η σχέση δεν χρειάζεται να επιστρέψει στην ακριβώς ίδια μορφή που είχε πριν από τα παιδιά. Χρειάζεται όμως να συνεχίσει να υπάρχει.

Η αόρατη κούραση μπορεί να δημιουργήσει απόσταση

Δεν κουράζει μόνο η φροντίδα των παιδιών. Κουράζει και η διαχείριση ολόκληρης της οικογενειακής ζωής. Ποιος θυμάται τα ραντεβού; Ποιος οργανώνει τις δραστηριότητες; Ποιος σκέφτεται τι χρειάζεται να αγοραστεί; Ποιος γνωρίζει τι συμβαίνει στο σχολείο; Όταν ένας από τους δύο αισθάνεται ότι έχει αναλάβει δυσανάλογο μέρος αυτής της ευθύνης, η κόπωση μπορεί να μετατραπεί σε παράπονο και το παράπονο σε απομάκρυνση.

Δεν είναι σπάνιο, λοιπόν, ένας καβγάς για τα πιάτα, τα ψώνια ή το πρόγραμμα των παιδιών να αφορά στην πραγματικότητα κάτι βαθύτερο: νιώθω ότι είμαι μόνος/μόνη μου σε αυτό.

Η ισότιμη σχέση δεν αφορά μόνο τον αριθμό των πρακτικών εργασιών που κάνει κάθε σύντροφος. Αφορά και το αν και οι δύο αισθάνονται ότι μοιράζονται την ευθύνη, την προσπάθεια και τη φροντίδα.

Και η ερωτική σχέση;

Η ερωτική ζωή μπορεί επίσης να επηρεαστεί. Η κούραση, η έλλειψη ιδιωτικότητας, το άγχος και η συνεχής ενασχόληση με τα παιδιά δεν αφήνουν πάντα χώρο για επιθυμία και αυθορμητισμό.

Είναι εύκολο, τότε, να δημιουργηθεί ένας ακόμη φαύλος κύκλος: όσο περισσότερο απομακρύνεται το ζευγάρι, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να ξαναβρεί την οικειότητα που είχε. Η σεξουαλικότητα, όμως, δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζεται ως ακόμη μία «υποχρέωση» στη λίστα του ζευγαριού.

Η συναισθηματική και σωματική εγγύτητα χτίζεται μέσα από μικρότερες καθημερινές στιγμές σύνδεσης: ένα άγγιγμα, μια αγκαλιά, ένα φιλί, μια ουσιαστική συζήτηση, λίγο χιούμορ, μια στιγμή όπου ο ένας κοιτάζει πραγματικά τον άλλον.

Πώς μπορεί ένα ζευγάρι να ξαναβρεί τη σύνδεσή του;

Δεν χρειάζονται απαραίτητα μεγάλες αλλαγές. Μερικές φορές χρειάζεται να δημιουργηθεί ξανά χώρος για μικρές στιγμές που θυμίζουν στους δύο ανθρώπους ότι δεν είναι μόνο γονείς. Μπορούν να ξεκινήσουν με μια απλή συζήτηση που δεν αφορά τα παιδιά: πώς είσαι πραγματικά;

Όχι «πώς πήγε η μέρα με τα παιδιά;». Όχι «τι έχουμε να κάνουμε αύριο;». Αλλά «πώς είσαι εσύ;». Μπορεί επίσης να βοηθήσει ένας σταθερός χρόνος μέσα στην εβδομάδα για το ζευγάρι, ακόμη κι αν δεν πρόκειται για έξοδο. Ένας καφές στο μπαλκόνι, μια ταινία, ένας περίπατος ή ένα βραδινό χωρίς κινητά μπορούν να λειτουργήσουν ως μικρές υπενθυμίσεις ότι υπάρχει και μια σχέση πέρα από τις οικογενειακές υποχρεώσεις.

Εξίσου σημαντικό είναι να υπάρχει χώρος για συζήτηση σχετικά με την κατανομή των ευθυνών. Όχι μόνο όταν κάποιος έχει ήδη φτάσει στα όριά του, αλλά προληπτικά.

Δεν χρειάζεται να διαλέξουν ανάμεσα στα παιδιά και στη σχέση

Μερικοί γονείς αισθάνονται ενοχές όταν επιθυμούν χρόνο μόνοι με τον σύντροφό τους. Σαν να σημαίνει ότι βάζουν τη σχέση πάνω από τα παιδιά. Στην πραγματικότητα, η φροντίδα της σχέσης δεν ανταγωνίζεται απαραίτητα τη γονεϊκότητα.

Τα παιδιά χρειάζονται γονείς που συνεργάζονται, επικοινωνούν και μπορούν να διαχειρίζονται τις δυσκολίες της οικογενειακής ζωής. Μια σχέση που διατηρεί τη συναισθηματική της σύνδεση μπορεί να αποτελεί σημαντικό μέρος του οικογενειακού περιβάλλοντος.

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να επιστρέψει το ζευγάρι στη ζωή που είχε πριν από τα παιδιά. Είναι να δημιουργήσει μια νέα εκδοχή της σχέσης του, στην οποία χωρούν και οι ρόλοι των γονιών και η προσωπική τους ταυτότητα ως σύντροφοι.

Γιατί μερικές φορές χρειάζεται βοήθεια

Δεν είναι κάθε περίοδος απόστασης ένδειξη σοβαρού προβλήματος. Όμως, όταν η επικοινωνία έχει γίνει μόνιμα συγκρουσιακή, όταν υπάρχει έντονη συναισθηματική απομάκρυνση ή όταν το ζευγάρι αισθάνεται ότι δεν μπορεί μόνο του να βρει έναν νέο τρόπο επικοινωνίας, η υποστήριξη από έναν ειδικό ψυχικής υγείας μπορεί να είναι χρήσιμη.

Η αναζήτηση βοήθειας δεν σημαίνει ότι μια σχέση έχει αποτύχει.

Μπορεί να σημαίνει ότι και οι δύο άνθρωποι αναγνωρίζουν πως η σχέση τους αξίζει φροντίδα.
Πίσω από την εικόνα των δύο γονέων που οργανώνουν σχολεία, δραστηριότητες, γεύματα και υποχρεώσεις, υπάρχουν δύο άνθρωποι που κάποτε επέλεξαν ο ένας τον άλλον. Και μέσα στη φασαρία της οικογενειακής καθημερινότητας, αξίζει να υπάρχει κάπου και μια μικρή υπενθύμιση:

Δεν είμαστε μόνο οι γονείς των παιδιών μας. Είμαστε ακόμη σύντροφοι!

 

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου

Βαρβάρα (Βέρα) Πιτσογιάννη - Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας · Life Coach

Βαρβάρα (Βέρα) Πιτσογιάννη: έχει επιβεβαιωθεί από το Therapy

Το προφίλ έχει επαληθευτεί μέσω της πλατφόρμας Therapy Psychology. Τα στοιχεία που εμφανίζονται έχουν επιβεβαιωθεί από το σύστημα.

  • Επιβεβαιωμένο επαγγελματικό προφίλ
  • Ελεγμένα στοιχεία ταυτότητας
  • Επικυρωμένη ειδίκευση
Βαρβάρα (Βέρα) Πιτσογιάννη
BSc Λογοθεραπεύτρια, Απόφοιτος Πανεπιστημίου Ιωαννίνων|
MSc Σύμβουλος Ψυχοκοινωνικής Υγείας,Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών|
NeuroLinguistic Programming-NLP coaching (INLPTA accredited)| PhD (c) Υποψήφια Διδάκτωρ
Εξειδικεύσεις:
Διαζύγιο Πένθος απώλεια Life Coaching

THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ - Online & Διά ζώσης
Βρες τον Θεραπευτή που είναι κατάλληλος για εσένα | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου με Δωρεάν 1η συνεδρία.