Με αφορμή της δύσκολες στιγμές που περνούν οι συνάνθρωποι μας, αξίζει να πούμε ότι σε τέτοιες καταστάσεις ο πόνος είναι σωματικός, αλλά και ψυχικός. 

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ζουν ακριβώς τη ζωή τους. Την έχουν βάλει σε αναμονή. Δεν θα το πουν. Δεν θα πει κάποιος απλά: «Περιμένω να πεθάνει η μητέρα μου για να ησυχάσω». Ή: «Όταν φύγει ο πατέρας μου, τότε θα μπορέσω να ζήσω». Ακούγεται σκληρό και άδικο. Σχεδόν απάνθρωπο. Και όμως, πίσω από πολλές “αθώες” φράσεις, μπορεί να υπάρχει ακριβώς αυτό.

Παρακάτω είναι ένα νοητικό παιχνίδι, το οποίο, εσύ, που τώρα το διαβάζεις μπορεις να το παίξεις νοητικώς όσο διαβάζεις τις ερωτήσεις, δίνοντας τις δικές σου απαντήσεις.