O John Broadus Watson (1878- 1958) έγραψε το 1913 το:  Psychology as the Behaviorist Views It, κι έγινε η αιχμή του δόρατος αυτού που θεωρήθηκε καινούρια σχολή και ονομάστηκε συμπεριφορισμός (μπηχεϊβιορισμός).

Μερικοί από τους ανθρώπους που έχουν υποχρεωθεί να μένουν σπίτι τους, λόγω των περιοριστικών μέτρων εξαιτίας του κορονοϊού, φαίνεται να «πεινάνε» για κοινωνικές επαφές, όπως όταν θέλουν να φάνε. Αμερικανοί επιστήμονες βρήκαν ότι η κοινωνική απομόνωση και η πείνα αφήνουν το ίδιο περίπου νευρωνικό αποτύπωμα στον εγκέφαλο.

Ο περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας ανακοινώνει tην πρόσληψη κατά παρέκκλιση των κείμενων διατάξεων για την αντιμετώπιση των εκτάκτων αναγκών από την εμφάνιση και την ανάγκη περιορισμού της διασποράς του κορωνοϊού COVID19, προσωπικού με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου διάρκειας τεσσάρων (4) μηνών κατ' ανώτατο όριο για το ίδιο άτομο, για κάλυψη παροδικών αναγκών σε Υπηρεσίες της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.

Το να αφήσουμε πίσω μας μια σημαντική σχέση για εμάς είτε είναι μια σχέση γάμου, ερωτική, φιλική ή επαγγελματική είναι πολλές φορές μια δύσκολη απόφαση. Πώς παίρνουμε λοιπόν μια τέτοια απόφαση; Πώς ξέρουμε πότε να μείνουμε και πότε να φύγουμε;

Ο COVID –19 φονικός ιός ή μια ευκαιρία για πιο ουσιαστική ζωή; Με αφορμή ένα νυχτερινό τηλεφώνημα αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο. Ένα τηλεφώνημα που με κεραυνοβολούσε με ερωτήσεις ξαφνιάζοντας με. Eρωτήσεις όπως: O ιός θα μας σκοτώσει όλους; Και εγώ τι θα μπορούσα να απαντήσω; Μήπως κρατάω τις αποφάσεις στα χέρια μου; Σίγουρα ο ιός έχει πανικοβάλλει κάθε νηφάλια σκέψη και έχει επηρεάσει κάθε οξυδερκή νου… αλλά ας μην φτάνουμε στα άκρα.