Φαντάσου ότι μπορείς να επιστρέψεις για λίγα λεπτά σε μια στιγμή από την παιδική σου ηλικία. Όλα γύρω σου είναι όπως τότε. Απέναντί σου βρίσκεται το παιδί που ήσουν. Εσύ το αναγνωρίζεις αμέσως. Εκείνο δεν σε αναγνωρίζει καθόλου.

Πόσο βέβαιοι μπορούμε να είμαστε ότι βλέπουμε τον κόσμο όπως πραγματικά είναι;

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ζήσει, κάποια στιγμή, αυτή την παράδοξη εμπειρία. Δεν χρειάζεται να έχει προηγηθεί ένας μεγάλος καβγάς. Μερικές φορές αρκεί μια φράση. Μια σιωπή. Ένα βλέμμα.

Κι αν, μόνο για μια στιγμή, το ασυνείδητο αποκτούσε φωνή; Όχι για να αποκαλύψει όλα τα μυστικά του. Ούτε για να εξηγήσει κάθε ανθρώπινη συμπεριφορά. Μόνο για να μας πει πώς βλέπει εκείνο εμάς.

Όταν σκεφτόμαστε μια σχέση, συνήθως αναρωτιόμαστε αν είναι καλή. Πολύ πιο σπάνια αναρωτιόμαστε τι κάνει αυτή η σχέση στους ανθρώπους που ζουν μέσα της.