Η επιλεκτική αλαλία θεωρείται από τον επιστημονικό κόσμο της ψυχικής υγείας ως μια κατεξοχήν παιδική διαταραχή που δεν συναντάται σε ευρεία κλίμακα. Η διαταραχή αυτή πρωτο-προσδιορίστηκε το 1877 από τον Adolf Kussmaul ο οποίος την ονόμασε «εθελοντική αφασία», περιγράφοντας κάποια άτομα τα οποία δεν μιλούσαν σε συγκεκριμένες περιπτώσεις παρόλο που είχαν την ικανότητα να το κάνουν.

Οι αρνητικές σκέψεις στοιχειώνουν, κυριολεκτικά, το μυαλό και τη ζωή των ανθρώπων που επισκέπτονται. Σκέψεις που αφορούν την προσωπική αξία, τις δυσκολίες της κοινωνίας, τη ματαιότητα της ζωής και άλλα χίλια δύο. Η σκέψη οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι είναι ικανή να δημιουργήσει ακόμα και από μόνη της τρομακτικά σενάρια, να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα και να καταδικάσει το ίδιο το άτομο σε εσωτερική μιζέρια και μόνιμη θλίψη.

Έρευνα που αφορά τις ψυχολογικές συνέπειες της ανεργίας στους νέους ενήλικες στην Αθήνα, της Λυδίας Ξουράφη - μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο της Λουντ στο πρόγραμμα Ψυχολογίας και Έρευνας.

Η κάθε μας μέρα είναι γεμάτη από επιλογές. Επιλέγουμε το ένα κι όχι το άλλο. Αποφασίζουμε να διαβούμε ένα μονοπάτι εγκαταλείποντας κάθε άλλο. Η μία επιλογή μας προορίζεται να ζήσει ενώ κάθε άλλη να πεθάνει. Δεν είναι καθόλου τυχαία η χρήση των λέξεων που εμπεριέχουν την έννοια του φόνου.

Το σύμπτωμα είναι μία παθολογική συμπεριφορά ή ψυχοσωματική εκδήλωση ενός μέλους του οικογενειακού συστήματος. Η Συστημική Θεωρία υποστηρίζει ότι το σύμπτωμα αποτελεί ένα μήνυμα, που στέλνει ο πάσχων, προς τους σημαντικούς άλλους του οικογενειακού συστήματος.