«Η πιο επικίνδυνη στιγμή δεν είναι όταν αποτυγχάνουμε. Είναι όταν αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι καμία προσπάθεια δεν έχει πια νόημα».

Η ψευδαίσθηση του ελέγχου: Υπάρχει μια παλιά παροιμία, που αποδίδεται στη γίντις σοφία, «Όταν ο άνθρωπος σχεδιάζει, ο Θεός γελά.» Μια φράση απλή, σχεδόν καθημερινή, που όμως κρύβει μέσα της μια βαθιά αλήθεια για την ανθρώπινη ύπαρξη.

Ο πόλεμος δεν τραυματίζει μόνο εκείνους που κρατούν όπλα ή που βρίσκονται στο πεδίο της μάχης. Οι ψυχολογικές επιπτώσεις απλώνονται πολύ πέρα από τα γεωγραφικά όρια της σύγκρουσης.

«Θέλω να πονέσει όπως πόνεσα». Είναι μια φράση που σπάνια λέγεται δυνατά, αλλά συχνά ακούγεται μέσα μας. Η εκδίκηση δεν γεννιέται συνήθως από κακία. Γεννιέται από ρήγμα. Από μια στιγμή όπου η ασφάλεια καταρρέει, η εμπιστοσύνη διαλύεται και η αίσθηση ταυτότητας τραυματίζεται.

Ας το παραδεχτούμε, το κάνουμε όλη μας τη ζωή. Όλοι συγκρίνουμε τον εαυτό μας με άλλους ανθρώπους. Είναι σχεδόν μια αυτόματη ψυχική διαδικασία, ένα μοτίβο σκέψης που μαθαίνουμε από πολύ νωρίς. Κι όμως, είναι μια συνήθεια που αξίζει πραγματικά να σπάσουμε.