Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή πολλών ανθρώπων που, όσο κι αν προσπαθήσουν να την αποφύγουν, τους βρίσκει κάποτε. Είναι η στιγμή που συνειδητοποιούν ότι το συγγενικό πλαίσιο και η οικογένεια που γεννήθηκαν δεν είναι απαραίτητα η οικογένεια που τους στηρίζει, τους βλέπει ή τους αγαπά με τον τρόπο που έχουν πραγματικά ανάγκη.

Στην ψυχοθεραπεία μιλάμε συχνά για το άτομο. Τις σκέψεις του, τα συναισθήματά του, τις δυσκολίες που το βαραίνουν. Όμως στην πραγματικότητα κανείς δεν υπάρχει αποκομμένος, αλλά ζούμε μέσα σε σχέσεις, σε αλληλεπιδράσεις, σε συστήματα που μας διαμορφώνουν και τα διαμορφώνουμε.

Η μητρότητα είναι, ίσως, από τα πιο φορτισμένα προσωπικά και κοινωνικά  βιώματα. Η κύηση αλλά και η γέννηση ενός παιδιού είναι μία περίοδος με αυξημένη συναισθηματική ένταση για τις περισσότερες γυναίκες.