Η ζωή κυλάει, ο χρόνος περνάει και εμείς εκεί…βολεμένοι και προφυλαγμένοι στο κάστρο που με τόση μαεστρία χτίσαμε, που με τόσο κόπο και στερήσεις στολίσαμε για να ζήσουμε το παραμύθι που λέγεται ζωή. Αυτή όμως η παιχνιδιάρα κυρία, μας παρατηρεί κοροϊδευτικά σκεπτόμενη….."κάνε ότι θες, στολίσου όπως θες, με ότι πιο ακριβό και φινετσάτο υπάρχει, το μάθημα εγώ θα σου το δώσω!!! Δε σε ξεχνώ και ας με ξεχνάς εσύ!
- Home
- Άρθρα του Ειδικού Συνεργάτη



