Στο PSYCHOLOGY.GR, τα τελευταία χρόνια βιώνουμε κάτι πολύ όμορφο και ενθαρρυντικό: βλέπουμε γνώριμα πρόσωπα να επιστρέφουν στην πλατφόρμα του PSYVERSITY και να επενδύουν στους εαυτούς τους μέσα από τα σεμινάριά μας.

Μια σχέση δεν είναι δύο μισά που συμπληρώνουν το ένα το άλλο, αλλά δύο ολόκληρα που μοιράζουν και μοιράζονται. Δηλαδή, μια κοινή πορεία που δεν καταργεί την αυτονομία αλλά ενισχύει την ανταλλαγή και την εξέλιξη.

Η συμπόνια προς τον εαυτό μας αποτελεί  θεμέλιο για την ίαση του πληγωμένου εσωτερικού μας κόσμου. Οταν έχουμε δυσκολίες, στρές  και αποτυχίες στη ζωή μας, όταν παλεύουμε με δύσκολα συναισθήματα όπως το άγχος ή η κατάθλιψη , όταν αμφιβάλουμε για την αξία μας  και σκεφτόμαστε ότι είμαστε ανεπαρκείς, τότε είναι η στιγμή να φερθούμε με ευγένεια  και συμπόνια στον εαυτό μας αντί να τον κρίνουμε με αυστηρότητα.

Κάποτε, όπως προχωρούσε ένας νεαρός στο δρόμο, είδε στη άκρη του δρόμου ένα αντικείμενο στρογγυλό, μεταλλικό, ενωμένο με μια μπλε και άσπρη λουρίδα. Αν και λίγο βρώμικο, κατάλαβε πρωτού πλησιάσει κοντά, ότι πρόκειται για ένα μετάλλιο και μάλιστα χρυσό.

Καθώς μεγαλώνω και ωριμάζω, καταλαβαίνω πως το δυσκολότερο πράγμα στη ζωή είναι η διαχείριση της ελευθερίας, ακόμα και της προσωπικής σου ελευθερίας.