Συνηθίζουμε να λέμε: ''πάνω από όλα η υγεία μας, η υγεία των παιδιών μας!'' και πράγματι η αξία της είναι ανεκτίμητη. Μαζί όμως με την σωματική υγεία έρχεται και η ψυχική: νους υγιής εν σώματι υγιεί.

Η αυτοεκτίμηση αναφέρεται στο πώς νιώθουμε σε σχέση με όλα όσα γνωρίζουμε και πιστεύουμε για τον εαυτό μας, πόσο ικανοί και άξιοι θεωρούμε πως είμαστε. Στα παιδιά, που βρίσκονται σε μια συνεχή και γρήγορη διαδικασία μάθησης, ανάπτυξης δεξιοτήτων, διαμόρφωσης προσωπικότητας και δημιουργίας σχέσεων, η χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι σημαντικό εμπόδιο.

Η ευεργετική επίδραση της άσκησης και της φυσικής δραστηριότητας έχει πλέον επιβεβαιωθεί από ένα μεγάλο αριθμό ερευνών, παρόλα αυτά η απουσία φυσικής δραστηριότητας έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας στις σύγχρονες κοινωνίες.

Η ψυχική ανθεκτικότητα αναφέρεται στην ικανότητα μας να αντιμετωπίζουμε τις πιέσεις, το άγχος, την ανασφάλεια και τις αντίξοες συνθήκες με αποφασιστικότητα και ευελιξία.

Αρκετές φορές ακούμε τα παιδιά να μιλούν αρνητικά για τον εαυτό τους π.χ. "Είμαι τόσο ηλίθια", "Κανείς δεν με συμπαθεί", "Είμαι χοντρή", "Είμαι άσχημος". Μερικές φορές μέσα από αυτές τις δηλώσεις επιζητούν την αναίρεση αυτών από τους άλλους. Αρχικά αυτές οι δηλώσεις μπορεί να φαίνονται αβλαβείς όμως ο συνεχής αρνητικός διάλογος με τον εαυτό τους μπορεί να αντανακλά μια νοσηρή τάση του να σκέφτονται το χειρότερο για εκείνα.