Η παροιμία «η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει» περιγράφει ακριβώς την ικανότητα της γλώσσας να μη μπορέσει να κατανοηθεί, να μην αποδώσει ορθά, να αλλάζει συνεχώς και να μην ενημερώνει για τις αλλαγές και ως εκ τούτου να πληγώνει, να συνθλίβει, να τσακίζει και εν γένει να προκαλεί αρνητικά συναισθήματα στους δέκτες των μηνυμάτων της. 

Όταν μιλάμε για τη σεξουαλικότητα του άνδρα μετά τα 60, πολύ συχνά μιλάμε ήδη μέσα από έναν φακό προκατάληψης. Σαν να θεωρείται αυτονόητο ότι η ηλικία σημαίνει εξασθένηση, απώλεια, απόσυρση, παρακμή. Σαν να υπάρχει μια σιωπηλή κοινωνική συμφωνία ότι το σεξ αφορά τους νέους, ενώ οι μεγαλύτεροι απλώς «θυμούνται». Αυτό όμως δεν ισχύ.  

Ο έρωτας, όπως είναι αναμενόμενο, μας είναι επιθυμητός. Όταν είμαστε ερωτευμένοι ακόμα και χωρίς ανταπόκριση πολλά από τα χαρίσματα του ατόμου που μας έλκει τα θεωρούμε αυτονόητα.

Υπάρχουν πλήθος θεωρίες για το πως θεραπεύει η ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία, απο νευρωτικά αδιέξοδα και σχεσιακά προβλήματα μέχρι πιο σοβαρά ψυχικά προβλήματα όπως οι αγχώδεις διαταραχές, η κατάθλιψη ακόμα και η ψύχωση. Ωστόσο θα επισημάνω τρία βασικά σημεία της θεραπευτικής λειτουργίας:

Η ψύχωση αποτελεί μια σοβαρή ψυχική κατάσταση που επηρεάζει τη σκέψη, την αντίληψη και τη συμπεριφορά του ατόμου. Παρόλο που η σύγχρονη ψυχιατρική έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στη θεραπεία της, η υποτροπή – δηλαδή η επανεμφάνιση των ψυχωτικών συμπτωμάτων – παραμένει μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στη μακροχρόνια διαχείριση της νόσου.