Το συγκεκριμένο είναι το πρώτο άρθρο που γράφω. Θεματολογίες υπήρχαν αρκετές που με ενδιαφέρουν και θα ήθελα να μιλήσω για αυτές. Ωστόσο πέρα από την αγάπη μου για την ψυχολογία είναι και η αγάπη μου για ταινίες και σειρές, ειδικά αυτές που σε βάζουν σε σκέψη.

Στις ανθρώπινες σχέσεις εκτός από τη σύνδεση υπάρχει και ο χωρισμός. Το να χωρίζεις από έναν άνθρωπο μπορεί να προκαλέσει τις ίδιες αντιδράσεις στον οργανισμό όπως προκαλεί και ο θάνατος.

Στο προηγούμενο άρθρο είδαμε ότι, μέσα από τη νοητική αναπαράσταση που περιλαμβάνει την ανάκληση τμημάτων που πήγαν καλά και άλλα που δεν πήγαν τόσο καλά, μπορούμε να επαναφέρουμε στη μνήμη τα συναισθήματα που βιώθηκαν εκείνη τη στιγμή.

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1920, ο κινηματογράφος παρέμενε χωρίς ήχο (βουβός κινηματογράφος) και συχνά οι προβολές ταινιών συνοδεύονταν από ζωντανή μουσική.

Η ιστορία του ηχογραφημένου κινηματογραφικού ήχου ξεκίνησε το 1926, όταν η Warner Brothers παρουσίασε μία συσκευή, η οποία έδινε τη δυνατότητα αναπαραγωγής μουσικής, μέσω ενός δίσκου που συγχρονιζόταν με την μηχανή προβολής της ταινίας.

Όλοι μας έχουμε γαλουχηθεί θεωρώντας την αγάπη ως την πεμπτουσία της ζωής και το «κλειδί της επιτυχίας» στις σχέσεις μας. Πιστεύουμε ότι είναι η πηγή της ευτυχίας και αναλώνουμε την ζωή μας στην δημιουργία των προϋποθέσεων που θα καταστήσουν δυνατή την μόνιμη εδραίωσή της στη ζωή και στις σχέσεις μας...