Η μεταβίβαση όπως ορίστηκε από τον Φρόυντ το 1912, είναι η ασυνείδητη ανάπτυξη συναισθημάτων, συμπεριφορών και στάσεων προς το πρόσωπο του θεραπευτή που δε δικαιολογούνται από την θεραπευτική συνθήκη. Για πολλά χρόνια η έννοια της μεταβίβασης γινόταν δεκτή αποκλειστικά από τους κόλπους της ψυχανάλυσης ενώ οι πιο σύγχρονοι θεωρητικοί αποδέχονται πως αντανακλά μία γενικότερη στάση του ανθρώπου στο να ερμηνεύει τα πρόσωπα γύρω του μέσα από παρελθοντικές σχεσιακές εμπειρίες.

Σε συνέχεια του παλαιότερου άρθρου μου με τίτλο Παράγοντες που επηρεάζουν τη μνήμη των αυτόπτων μαρτύρων, το οποίο δημοσιεύθηκε πριν από περίπου τρία χρόνια, θα επιχειρήσουμε σε αυτό εδώ να εξετάσουμε το πώς, γιατί και σε τι ποσοστό επηρεάζουν οι λεγόμενες μεταβλητές συστήματος τη μνήμη των αυτόπτων μαρτύρων.

Η οριακή ή μεταιχμιακή διαταραχή προσωπικότητας, (Borderline Personality Disorder) χαρακτηρίζεται από ασταθή ψυχική διάθεση και συμπεριφορά καθώς και από χαώδεις διαπροσωπικές σχέσεις. Κύρια δηλαδή συμπτώματα της οριακής διαταραχής, τα οποία αρχίζουν στην ενήλικη ζωή, είναι ένα επίμονο μοτίβο αστάθειας στη ρύθμιση των συναισθημάτων, των διαπροσωπικών σχέσεων, της αυτοεικόνας και του έλεγχου των παρορμήσεων.

Η Μεταιχμιακή Διαταραχή της Προσωπικότητας χαρακτηρίζεται από ασταθείς διαπροσωπικές σχέσεις, μια μη καλά διαμορφωμένη εικόνα του εαυτού και ελλειπή έλεγχο των παρορμήσεων.

Οι εικόνες ανθρώπων που στοιβάζονται σε βάρκες ψάχνοντας ένα καινούριο και ειρηνικό τρόπο ζωής είναι καθημερινές. Εικόνες νεκρών ανθρώπων ανάμεσα τους και παιδιά, συγκλονίζουν καθημερινά την παγκόσμια κοινότητα. Τα ποσοστά μεταναστών αυξάνονται χρόνο με το χρόνο.