Η στήριξη και το νοιάξιμο στην ελληνική οικογένεια είναι από τα πιο σημαντικά συστατικά της. Η προσφορά φροντίδας είναι ένα πολύτιμο στοιχείο που ευτυχώς μεταδίδεται από γενιά σε γενιά. Υπάρχει όμως ένα σημείο σε αυτή τη μεταβίβαση, όπου το πολύτιμο αυτό στοιχείο μεταλλάσσεται σε επικίνδυνο ιό.

Όλες οι δομές, από μηχανές και οργανισμούς μέχρι και συστήματα, χρειάζονται συντήρηση. Σαν μια ιδιαίτερα περίπλοκη, εύπλαστη κατασκευή, μια σχέση απαιτεί διαρκή επισκευή και προληπτικά μέτρα για να συνεχίσει να λειτουργεί ομαλά. Μια καλά συντηρημένη ερωτική σχέση είναι ένα είδος ευδαιμονίας και μια πηγή δύναμης.

Οι David και Jill Scharff πιστεύουν ότι στόχος είναι η  διασφάλιση της θεραπευτικής συμμαχίας και η ενθάρρυνση της εμφάνισης της μεταβίβασης. Θεωρούν βοηθητικό ένα καλό εκπαιδευτικό επίπεδο της οικογένειας, υψηλού βαθμού λεκτικοποίηση, πλούσια συμβολική σκέψη και να μην υπάρχουν ανυπέρβλητες δυσκολίες στη διαχείριση καταστάσεων ματαίωσης.

Η οικογενειακή θεραπεία στο χώρο της ψυχικής υγείας άρχισε να αναπτύσσεται, στα μισά του 19ου αιώνα (Κολέτση & Τράγου, 2014) και επικεντρώθηκε αποκλειστικά στην οικογένεια και στις σχέσεις των μελών της. Όμως από τα τέλη του 20ού αιώνα έως σήμερα, η οικογενειακή θεραπεία ως κλάδος της ψυχολογίας έχει διευρύνει τους στόχους της, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση και στην εμπλοκή εξω-οικογενειακών συστημάτων, ως εξίσου σημαντικών για την κατανόηση και την ερμηνεία του οικογενειακού συστήματος. 

Στο πλαίσιο της ψυχοθεραπείας, πολύ συχνά προσέρχονται θεραπευόμενοι οι οποίοι ενώ έχουν κάνει αρκετή «δουλειά» με τον εαυτό τους, δυσκολεύονται ιδιαίτερα στο πεδίο της οριοθέτησης απέναντι σε τοξικούς συγγενείς.