Η βιαιότητα προς τα ζώα είναι ένα μείζον κοινωνικό θέμα το οποίο μελετώ από την αρχή της ενασχόλησής μου με την ψυχική υγεία και προσπαθώ να κάνω γνωστό στο ευρύ κοινό, καθώς αποτελεί μία αποτρόπαιη συμπεριφορά εις βάρος έμβιων όντων που είναι ικανά να βιώνουν τον σωματικό πόνο, αλλά και να συναισθάνονται, εξίσου με τον άνθρωπο, δυσφορία, άγχος, θυμό ή θλίψη από την απουσία στοργής και φροντίδας.

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί αυτούσια παράθεση της επιστολής που λάβαμε από τους Εργαζομένους Οικοτροφείου και Διαμερίσματος ΜΨΥ Αττική ΙΙI

Έρωτας, ευλογία ή κατάρα; Ψυχική πληρότητα ή ξεπούλημα ψυχικό; Ότι και αν είναι βέβαια, μιλάμε για ένα μικρό αλλά ζαβολιάρη θεό, που παίζει συνεχώς με τις καρδιές των ανθρώπων. Όσοι βίωσαν αυτό το συναίσθημα, δεν μπορούν να το ξεχάσουν και όσοι δεν στάθηκαν τυχεροί, το αναζητούν εναγωνίως, ίσως και για ολόκληρη τη ζωή.

Στα πλαίσια της ενότητας "Οι ψυχοθεραπευτές στο ντιβάνι", η ομάδα του Psychology.gr επικοινώνησε με συνεργάτες-Ειδικούς Ψυχικής Υγείας θέτοντας το ερώτημα αν το φύλο του ψυχοθεραπευτή αποτελεί κριτήριο επιλογής για κάποιον που ενδιαφέρεται να ξεκινήσει το ψυχοθεραπευτικό του ταξίδι.

Μεγαλώνοντας παιδιά και πασχίζοντας να ενισχύσουμε την ομαλή ανάπτυξη και την επίτευξη στόχων, ξεχνάμε πόσο σημαντικό είναι να επενδύσουμε στο συναίσθημα της χαράς.