Ακούγεται οικεία κάποια από τις παρακάτω φράσεις; «Πρέπει να τρελαίνεσαι. Δεν έγινε αυτό». «Δεν ξέρεις για τι πράγμα μιλάς». «Φαντάζεσαι πράγματα». «Δεν χρειάζεται να είσαι τόσο ευαίσθητος. Απλά αστειευόμουν.»

Οι δύο όψεις της επικοινωνίας: Ένα δωρεάν, 2ωρο σεμινάριο που αφορά γονείς, εκπαιδευτικούς και ειδικούς ψυχικής υγείας.

Να είσαι ο εαυτός σου! Όλοι οι άλλοι ρόλοι είναι πιασμένοι, είχε πει ο Όσκαρ Γουάιλντ. Τι εννoούσε άραγε στην πράξη;

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ
Μόλις είχε τελειώσει η παράσταση. Μια βαθιά κοινωνικού περιεχομένου παράσταση, ένα στοχαστικό, φιλοσοφικό δράμα είχε λάβει τέλος. Ο Victor στεκόταν ακίνητος πίσω από την αυλαία σκεπτικός, κοιτάζοντας το σκούρο κόκκινο χρώμα της κουρτίνας που σε λίγο θα άνοιγε για την βαθιά υπόκλιση στο κοινό.

Γνωρίζεις τι είναι το Αλτσχάιμερ; Φυσικά! Το παθαίνουν οι ηλικιωμένοι και ξεχνούν. Το αναφέρουμε ελαφρώς αστειευόμενοι όποτε κάτι μας διαφεύγει. Κάτι, λοιπόν, γνωρίζεις, όπως οι περισσότερο ι- και, πράγματι, η πληροφόρηση για αυτό είναι πιο διαδεδομένη από ποτέ. Είναι όμως αρκετή;