Από τότε που γεννήθηκε το νέο μωρό, η κόρη σας αισθάνεται ότι όλα γύρω της αλλάζουν, ότι ένας μικρός εισβολέας κλέβει όλη την προσοχή και την αγάπη σας και αρνείται πεισματικά να συνεργαστεί σε οτιδήποτε. Αρνείται να φάει και να μαζέψει τα παιχνίδια της. Την ώρα που εσείς ταΐζετε το μωρό αρχίζει να κλαίει γοερά απαιτώντας να της δώσετε σημασία.

Ίσως αμφιβάλλετε -έστω και λίγο- για τον σύντροφό σας. Ή ίσως η βεβαιότητα ότι σας απατά εμφανίζεται κατά διαστήματα. Αλλά η εμπιστοσύνη, η πρωταρχικής σημασίας για την καλή λειτουργία ενός ζευγαριού, δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο αν εγκαταλείψετε τις πεποιθήσεις σας και δεχτείτε να αμφιβάλλετε για τον άλλο με τον σωστό τρόπο. '' Νομίζω με απατά...αλλά θα της/του δώσω το πλεονέκτημα της αμφιβολίας.''

Ένα από τα κυρίαρχα συναισθήματα για πολλούς ανθρώπους, άρρηκτα συνδεδεμένο με τις στενές σχέσεις είναι αυτό της ζήλιας. Η ζήλια ενέχει αρνητικές σκέψεις και συνοδεύεται από συναισθήματα ανασφάλειας, ανικανότητας, απειλής, ανεπάρκειας, δυσαρέσκειας, θυμού και άγχους.

Δεν είναι κακός όποιος ζηλεύει. Είναι πληγωμένος. Και πολλές φορές δεν τολμάει να το δει ούτε ο ίδιος, γιατί τον πονάει περισσότερο να παραδεχτεί ότι νιώθει λίγος ή εγκαταλελειμμένος.

Θέλετε να μάθετε πώς να φέρεστε στον εαυτό σας με αγάπη; Θέλετε να πετάξετε πεποιθήσεις που σας έχουν φορτώσει άλλοι και σας στενεύουν τα όρια; Θέλετε να αποφασίζετε με μεγαλύτερη ευκολία τι είναι σωστό για εσάς;