Τα συναισθήματα είναι αισθητές συγκινήσεις σκόπιμες και προσαρμοστικής φύσης. Το άγχος είναι συναίσθημα που διεγείρεται όταν ο εαυτός μας βρίσκεται σε κίνδυνο και είναι ανάγκη να κάνουμε κάτι για αυτό.

Η παιδική ηλικία είναι μια ιδιάζουσα και δύσκολη ηλικία, την οποία οι γονείς καλούνται να διαχειριστούν με τέτοιον τρόπο, ώστε τα παιδιά τους να περάσουν ομαλά μέσα από αυτήν χωρίς να δημιουργηθούν στα ίδια προβλήματα που θα τα συνοδεύουν μια ζωή και ενδεχομένως θα λειτουργήσουν ως σημεία μιας προβληματικής συμπεριφοράς.

Ένας ασθενής στο νοσοκομείο έπειτα από τη χορήγηση ενός ραδιενεργού φαρμάκου χρειάζεται να μείνει σε απόσταση ασφαλείας για κάποιο διάστημα από οποιαδήποτε επαφή. Ένα τοίχος μολύβου υψώνεται για να προστατεύσει τους γύρω του από τη ραδιενέργεια.

Ως επαγγελματίας ψυχικής υγείας σχετίζομαι πολύ συχνά με άτομα που υποφέρουν από καταθλιπτικές ή αγχώδεις συνδρομές. Τις περισσότερες φορές τα πρόσωπα αυτά παρουσιάζονται πολύ καλά διαβασμένα και έχοντας πληροφορηθεί, κυρίως από το διαδίκτυο, αναφέρονται στη συσχέτιση της ισορροπίας των νευροδιαβιβαστών και της αλλοίωσης των νευρωνικών κυκλωμάτων στην εμφάνιση της κατάθλιψης.

Η ακουστική ψευδαίσθηση έχει αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς τρόπους μέσα απ΄την ιστορία και τους διάφορους πολιτισμούς. Για παράδειγμα, τον 5ο .π.Χ. αιώνα στην Ελλάδα, ο Σωκράτης θεωρούνταν ενάρετος άνθρωπος, άξιος να επικοινωνούν μαζί του οι Θεοί.

Αιώνες αργότερα, ωστόσο, οι πρώτοι Γάλλοι Ψυχίατροι του 19ου αιώνα, διέγνωσαν ότι ήταν παράφρων, γιατί θεωρούσαν οι το να ακούει κάποιος φωνές είναι παραίσθηση, άρθα ένδειξη παραφροσύνης! (Leudar και Tomas, 2000).