Όλοι περάσαμε νύχτες που δεν κοιμηθήκαμε καλά – κάποιο πρόβλημα, κάποια στεναχώρια μας ταλάνιζε και σκεφτόμασταν υπερβολικά , ή απλώς δεν είχαμε ύπνο χωρίς να υπάρχει κάποια ψυχολογική επιβάρυνση. Αυτό μπορεί να είναι ένα συμβάν που να μην έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία ή βαρύτητα και να παρέλθει δύο τρεις μέρες μετά.

Τι θα δείτε στο κείμενο: Σ’ αυτό το άρθρο θα διαβάσετε, πώς γνωρίζουμε και κατασκευάζουμε τον εαυτό μας μέσα από τις συγκρίσεις που κάνουμε με τους άλλους. Επίσης, τι είδους αυτοεικόνα θέλουμε, συνήθως, να δημιουργούμε. Και τέλος, πως η σύγκριση μπορεί να λειτουργήσει ως σκαλοπάτι για ν’ ανέβουμε και όχι να κατέβουμε στη σχέση που διαμορφώνουμε με τον εαυτό και τους άλλους.

Μπορείς να φανταστείς έναν κόσμο που όλοι λέμε αυτό που θέλουμε και εκφράζουμε αυτό που νιώθουμε; Έναν κόσμο που δεν υπάρχει ανείπωτο, που όλα λέγονται στο εδώ και τώρα, έναν κόσμο με συναισθήματα;
Ο τρόπος που ζούμε έχει δημιουργήσει δύο διαστάσεις, μία μέσα μας και μία έξω μας...

Ο εργασιακός εκφοβισμός σημαίνει την παρενόχληση, την προσβολή, τον κοινωνικό αποκλεισμό ή την άσκηση αρνητικής επίδρασης στα εργασιακά καθήκοντα κάποιου (Einarsen κ.ά., 2011). Πρόκειται για μία σταδιακή διαδικασία κατά την οποία το άτομο υποβάλλεται σε έμμεσες και λεπτές μορφές ψυχολογικής βίας, οι οποίες συχνά αναφέρονται και ως αρνητικές πράξεις.

Το ψυχολογικό φαινόμενο της αγελαίας ή ομαδικής σκέψης (groupthink) λαμβάνει χώρα όταν τα μέλη μιας ομάδας παρουσιάζουν τόσο έντονη επιθυμία συναίνεσης ώστε εγκαταλείπουν την κοινή λογική που υπαγορεύει τη ρεαλιστική εκτίμηση εναλλακτικών τρόπων δράσης, την κριτική θεώρηση μίας άποψης και τη διατύπωση λιγότερο αρεστών πεποιθήσεων.