Tα σύνδρομα παραληρητικής παραγνώρισης αφορούν σημεία και συμπτώματα ασθενών, τα οποία έχουν άμεση σχέση με τη μη αναγνώριση οικείων προσώπων του περιβάλλοντος τους, αλλά και του εαυτού τους, είτε ως όλον, είτε εν μέρει, καθώς επίσης υφίσταται μία σύγχυση ή συγκερασμός της ταυτότητας του εαυτού τους, των οικείων τους αλλά και ξένων προσώπων μεταξύ τους.

Δεν ξέρω κατά πόσο είναι κομψό να γράψω ένα κείμενο που άπτεται για τη σχέση του χρήματος με την ευτυχία σε μία εποχή που χιλιάδες συνάνθρωποί μας  - και εγώ η ίδια , φυσικά-βαλλόμαστε από την οικονομική κρίση, σε μία εποχή που η έλλειψη ικανοποίησης από το βιοτικό επίπεδο, η ανέχεια και η ανησυχία για το αύριο , χτυπάνε κόκκινο.

Ο ποιητής Ρουμί μας λέει: «Αυτή τη στιγμή, γευόμαστε τη γεύση της αιωνιότητας». Υπερβείτε τον φόβο σας για το άγνωστο, εστιάζοντας στην παρούσα στιγμή. Γευθείτε τη στιγμή αυτή σαν μια στιγμή αιωνιότητας, και θα γευθείτε την εμπειρία της ελευθερίας.

Σκοπός: Οι αντίστοιχες προϋπάρχουσες κλίμακες έχουν αξιολογήσει τη συναισθηματική έκφραση με βάση ποσοτικές παραμέτρους (π.χ πόσο συχάν εκφράζεται το συναίσθημα, σε ποιό βαθόμ κτλ.). Αντίθετα, η παρούσα κλίμακα αξιολογεί την ποιότητα της έκφρασης συναισθημάτων. Η ποιότητα αναφέρεται αφενός στο πλαίσιο, τις συνθήκες και τον τρόπο με τον οποίο συντελείται η συναισθηματική έκφραση, και αφετέρου στη διαθεσιμότητα, την καταλληλότητα και την αντίδραση του ακροατή.

Όλοι μας κατά καιρούς, έχουμε συγκρίνει τον εαυτό μας και τις ικανότητές μας με άλλων ανθρώπων. Νοιώθουμε μειονεκτικά επειδή θεωρούμε ότι δεν έχουμε την εμφάνιση, την εξυπνάδα, τα χρήματα, τη δουλειά που έχει κάποιος άλλος , με αποτέλεσμα αντί να μας απασχολεί ο εαυτός μας και η καλυτέρευσή του, να σπαταλάμε χρόνο παρακολουθώντας τις ζωές των ‘’καλύτερων’’ άλλων, νοιώθοντας μειονεκτικά για όλα αυτά που δεν έχουμε.