Το φαινόμενο της κακομεταχείρισης, παραμέλησης και κατάχρησης των παιδιών από τους ενήλικες, υπάρχει εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, βασιζόμενο κυρίως στην πεποίθηση ότι τα παιδιά είναι ιδιοκτησία των γονιών τους.

Αναφορικά με την αιτιοπαθογένεια της βρεφικής ανορεξίας επικρατέστερο φαίνεται να είναι το μοντέλο που υποστηρίζει την αλληλεπίδραση γενετικών παραγόντων και περιβαλλοντικών μηχανισμών και αντιμετωπίζει τις δυσκολίες στη διαδικασία της σίτισης ως δυσκολίες συναλλαγών στη σχέση μητέρας-βρέφους (Ammaniti, Lucarelli,  Cimino, D’Oliompio & Chatoor, 2010. Bulik, Reba, Siega-Riez, & Reichborn-Kjennerud, 2005. Chatoor, Hirsch & Persinger, 1997).

Τι είναι η Δυσπραξία και πού οφείλεται;
Η Δυσπραξία (Developmental Coordination Disorder-DCD) είναι νευρολογική διαταραχή κίνησης η οποία επηρεάζει τη δυνατότητα του παιδιού να σχεδιάσει και να φέρει εις πέρας δραστηριότητες που σχετίζονται με την κίνηση.

Άλλη μια χρονιά πλησιάζει στο τέλος της και η κάθε μία και ο κάθε ένας από εμάς κάνει τον δικό του απολογισμό. Τι θέλαμε, τι σχεδιάσαμε, πόσα από τα σχέδιά μας καταφέραμε να υλοποιήσουμε;

Η τεχνολογία τα τελευταία χρόνια έχει εισβάλλει στη ζωή όλων μας και δεν θα μπορούσε να έχει αφήσει ανεπηρέαστα τα παιδιά. Μιλώντας λοιπόν για χρόνο οθόνης αναφερόμαστε στον χρόνο που κάποιος αφιερώνει σε τηλεόραση, κινητό, τάμπλετ ή υπολογιστή.