Ο πατέρας της ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόυντ, δίδασκε και σωστά όπως αποδείχθηκε, έως και στην σύγχρονη ανάπτυξη της επιστήμης της ψυχιατρικής, πως ο εκάστοτε ασθενής, ο οποίος θα βρεθεί στην ανάγκη να ζητήσει βοήθεια από έναν ψυχοθεραπευτή, πρέπει τουλάχιστον να είναι στα όρια της εξαθλίωσης.

Στη ραγδαία μεταβαλλόμενη εξελισσόμενη κοινωνία που ζούμε ο φόβος, το άγχος, οι μπερδεμένες σκέψεις, οι αυξημένες απαιτήσεις και τα ποικίλα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα εντείνονται, με αποτέλεσμα οι σχέσεις με τους γύρω μας να γίνονται πολύπλοκες και δύσπιστες.

Πλήρες και έγκυρο εκπαιδευτικό πρόγραμμα κατάρτισης Ψυχοδραματιστών, εναρμονισμένο με όλες τις προδιαγραφές και τα κριτήρια που ορίζει η FEPTO(Federation of European Psychodrama Training Organisations)- Oμοσπονδία Εκπαιδευτικών Οργανισμών Ψυχοδράματος στην Ευρώπη.

Η αυτοκτονία αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα και οδυνηρά ζητήματα της σύγχρονης κοινωνίας. Δεν αφορά μόνο στατιστικά δεδομένα, αλλά ανθρώπους με βιώματα, οικογένειες που πενθούν και κοινότητες που επηρεάζονται βαθιά. Το να μιλάμε ξεκάθαρα γι’ αυτό το θέμα με σεβασμό, επιστημονική ακρίβεια και ελπίδα, δεν σώζει μόνο ζωές, αφαιρεί και το στίγμα που συχνά την περιβάλλει.

Ας το πάρουμε από την αρχή. Ο άνθρωπος δεν είναι πιστός. Αλλά ούτε και άπιστος. Δεν είναι φτιαγμένος ούτε για έναν άνθρωπο, ούτε για πολλούς. Είναι φτιαγμένος για να θέλει. Και αυτό από μόνο του είναι πρόβλημα. Γιατί το «θέλω» δεν είναι σταθερό. Μετακινείται. Αλλάζει. Φθείρεται. Ανανεώνεται. Και καμία θεωρία σχέσεων δεν έχει καταφέρει να το δαμάσει πλήρως.