Έναν χρόνο μετά την εμφάνιση του κορωνοϊού στη χώρα μας και εύκολα κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι έχουν έρθει τα πάνω κάτω και στην ψυχική μας κατάσταση. Σε όλους; Σε ποιους; Η μόνη σίγουρη απάντηση που μπορούν να δώσουν οι ειδικοί είναι πως η πανδημία άλλαξε τα πάντα.

«Δεν είναι ανάγκη να σ’αγαπούν για να αγαπάς. Αλλά είναι απαραίτητο το να αγαπάς» Οδυσσέας Ελύτης

Η αγάπη αποτελεί μια επιλογή, δεν πρόκειται για κάτι βεβιασμένο, ούτε υπάρχει κάτι που θα αναγκάσει κάποιον να τη νιώσει. Αφορά σε μια σταθερή κατάσταση, δεν έχει το παροδικό του έρωτα, ούτε το απότομό του, ούτε έχει και όλη την εγρήγορση που προσφέρει ο τελευταίος.

Ο στόχος του παρόντος άρθρου που αποτελεί αδειοδοτημένο απόσπασμα από το βιβλίο Κοινωνική σκέψη νόηση και συμπεριφορά είναι να εξετάσει τη σχέση μεταξύ του ύφους σύναψης δεσμού και πώς συνδέεται με τη χρήση προφυλακτικού ως μέσου αυτοπροστασίας της υγείας.

H αγάπη μοιάζει με ένα λουλούδι. Xρειάζεται κάθε μέρα φροντίδα, στοργή, τρυφερότητα για να μπορέσει να ανθίσει, να ευωδιάσει και να δώσει καρπούς.

Βασική υπόθεση αυταρχικής προσωπικότητας: Ο Adorno και οι συνεργάτες του (1950) διατύπωσαν την υπόθεση ότι οι πολιτικές στάσεις των ανθρώπων εκφράζουν την προσωπικότητά τους. Η προκατάληψη αποτελεί εκδήλωση ενός παθολογικού τύπου προσωπικότητας.