Στα μέσα του 20 αιώνα, όταν οι ψυχανάλυση και ο συμπεριφορισμός αποτελούσαν ακόμη την επικρατούσα «δύναμη» στο χώρο της ψυχοθεραπείας, ο ψυχολόγος Carl Rogers παρουσίασε μια μη κατευθυντική πρόταση προσφέροντας στο ευρύτερο πεδίο μια εναλλακτική άποψη στις παραπάνω προσεγγίσεις.

Στην αρχαία ελληνική μυθολογία, η πορεία του ανθρώπου καθοριζόταν από τις Μοίρες. Αυτές ήταν τρεις, η Άτροπος, η Λάχεσις και η Κλωθώ και απεικονίζονταν ως νεαρές και σοβαρές παρθένες αδερφές. Στα χέρια τους κρατούσαν μια λεπτή κλωστή, η οποία συμβόλιζε την ανθρώπινη ζωή, το πόσο εύθραυστη και αδύναμη αυτή είναι.

Μα, έχει ο έρωτας νόμους, όπως η αλγεβρα αξιώματα; Οι πιο ρομαντικοί, ίσως και οι περισσότερο πρόθυμοι για επανάσταση -γιατί ο έρωτας μοιάζει μερικές φορές και με αυτήν- και μόνο που ακούσατε αυτή την ερώτηση απαντήσατε αρνητικά. Οχι, δε μπορεί ο έρωτας να υποκύπτει σε νόμους, αφού ο ίδιος είναι ο υπέρτατος νόμος, αυτός που κινεί την ίδια τη ζωή.

Ανατρέχοντας στη βιβλιογραφία, εντοπίσαμε πολλαπλές προσπάθειες ενσωμάτωσης της θεωρίας και πρακτικής των τύπων μάθησης στην εκπαίδευση: Ο υψηλός βαθμός αποτυχίας σε πολλά ακαδημαϊκά τμήματα οδήγησε τους ερευνητές να αντιπαραβάλουν τους τύπους μάθησης των σπουδαστών με το απαιτούμενο μαθησιακό προφίλ και τις ικανότητες που χρειάζονται για την επιτυχία στο συγκεκριμένο τμήμα.

Πολλές μελέτες έχουν ερευνήσει των επιρροή των μαθησιακών προτιμήσεων σε τεχνολογικά περιβάλλοντα, παρατηρώντας ότι οι τύποι μάθησης των σπουδαστών είναι ένας σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει τις επιδόσεις τους (πχ Wang et al, 2006; Papadopoulos et al, 2007; Fite & Clair, 2005).