Τα τελευταία χρόνια συναντώ θεραπευτικά νέους ανθρώπους που ενηλικιώνονται σε έναν κόσμο ριζικά διαφορετικό από εκείνον που γνωρίσαμε εμείς.

Τα σπορ συχνά λειτουργούν ως μικρογραφία της ζωής· στιγμές απογοήτευσης, ήττας, αλλά και νίκης και ανάκαμψης.

Το καλοκαίρι, με τις ανάσες ξεκούρασης, τις μέρες που κυλούν πιο αργά και τις νύχτες που μοιάζουν πιο ανάλαφρες από ανησυχίες και σκέψεις για την επόμενη μέρα, φέρνει μια πολύτιμη παύση στη ζωή μας.

«Για μένα η κρίση είναι μια σχεδόν βίαιη εμπειρία. Νιώθω ότι χάνω την αίσθηση της πραγματικότητας και τον έλεγχο. Η καρδιά μου χτυπάει πολύ δυνατά, νιώθω σα να μην μπορώ να πάρω αναπνοή και έχω την κατακλυσμιαία  αίσθηση ότι συντρίβονται τα πάντα μέσα μου. Αρχίζει χωρίς καμία προειδοποίηση και σκέφτομαι ότι θα πεθάνω.»

Η ανηδονία είναι η ανικανότητα ή η μειωμένη ικανότητα να νιώθει κανείς ευχαρίστηση. Όταν ένα άτομο βιώνει ανηδονία, χάνει το ενδιαφέρον του για τις δραστηριότητες, τα χόμπι ή τις εμπειρίες που απολάμβανε στο παρελθόν.