Αυτοκτονικές σκέψεις

Οι σκέψεις ενός ανθρώπου να κάνει κακό στον εαυτό του ή να τερματίσει τη ζωή του είναι μία κραυγή για βοήθεια και υποστήριξη από το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Οι άνθρωποι που καταλήγουν σε τέτοιες σκέψεις έχουν πειστεί ότι αυτό που βιώνουν είναι τόσο ανέλπιδο και δε θα μπορέσουν ποτέ να το ξεπεράσουν.

Οι αυτοκτονικοί άνθρωποι χαρακτηρίζονται από απελπισία και απόγνωση και δεν έχουν την πεποίθηση ότι τα πράγματα μπορεί να γίνουν και καλύτερα. Πρέπει να αναφερθεί ότι οι αυτοκτονικοί άνθρωποι -συχνά- δεν επιθυμούν πραγματικά να πεθάνουν αφού και ο ίδιος ο θάνατος και το άγνωστο που ακολουθεί τρομάζει και φοβίζει. Ένα κομμάτι του αυτοκτονικού ατόμου επιθυμεί να συνεχίσει να ζει. Επίσης πρέπει να αναφερθεί ότι πολλές αυτοκτονίες θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί αν το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον είχε μάθει να αποκρυπτογραφεί τα σημάδια που στέλνει ένα άτομο και αν έδινε μεγαλύτερη βαρύτητα.

 

Σημάδια αυτοκτονικής σκέψης

Ποια είναι όμως τα σημάδια που δείχνουν ότι ένας άνθρωπος κάνει αυτοκτονικές σκέψεις; (πρέπει και πάλι να αναφερθεί ότι ένας αυτοκτονικός άνθρωπος δεν είναι υποχρεωτικό να εμφανίσει ένα από τα παρακάτω πάντα, αλλά επίσης και ένας άνθρωπος που μπορεί να εμφανίσει ένα τέτοιο σημάδι, δε σημαίνει και πάλι ότι έχει φτάσει στο σημείο να κάνει αυτοκτονικές σκέψεις).

  • Απελπισία, παραίτηση από τη ζωή. Πεποίθηση ότι τα πράγματα δεν μπορούν να γίνουν καλύτερα.
  • Ξαφνικές αλλαγές στη σχολική επίδοση.
  • Απομόνωση από το φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον, το άτομο χάνει το ενδιαφέρον για πράγματα και ασχολίες που παλιότερα αγαπούσε και νοιαζόταν.
  • Ενοχή, υποτίμηση του εαυτού, μίσος για τον εαυτό: Το άτομο εκφράζεται για τον εαυτό του με σκέψεις όπως ανάξιος, άχρηστος, μηδενικό. Σκέψεις τύπου: ‘’θα ήταν καλύτερα να μην ήμουν εδώ’’.
  • Αλλαγή σε θέματα ύπνου ( υπερβολικός ύπνος ή αϋπνία, αλλαγές στη διατροφικές συνήθειες.
  • Ενασχόληση με το θάνατο, συχνή αναφορά στο θάνατο.
  • Υιοθέτηση επικίνδυνων συμπεριφορών ( ριψοκίνδυνη σεξουαλική συμπεριφορά, χρήση ουσιών, επικίνδυνη οδήγηση).
  • Κανονισμός σημαντικών υποθέσεων (σύνταξη διαθήκης, περιουσιακών στοιχείων). Αποχαιρετά φίλους και συγγενείς σα να μην πρόκειται να τους ξαναδεί.

Πως μπορούμε να βοηθήσουμε κάποιον που έχει αυτοκτονικό ιδεασμό

Τα παραπάνω είναι σημάδια που προειδοποιούν πολλές φορές ότι η ζωή ενός ανθρώπου βρίσκεται σε κίνδυνο. Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να βοηθήσει έναν αυτοκτονικό και τι θα ήταν καλύτερο να αποφύγει;

  • Καλό θα ήταν να μην κάνετε διάλεξη για την αξία της ζωής και δεν χρησιμεύει για έναν αυτοκτονικό να ακούει σκέψεις τύπου: "υπάρχουν και χειρότερα", "αύριο θα ξημερώσει μία καινούργια ημέρα". Δεν ωφελούν οι φράσεις αυτές έναν αυτοκτονικό.
  • Μην αναφέρεστε στην κατάσταση που βιώνει με υποτιμητικό τρόπο , μην του λέτε ότι "αυτό που έχεις δεν είναι αρκετό για να θες να τερματίσεις τη ζωή σου". Το θέμα δεν είναι το πρόβλημα, αλλά ο πόνος που νοιώθει ένας άνθρωπος εξαιτίας ενός προβλήματος. Επίσης το πόσο πόνο μπορεί να διαχειριστεί ένας άνθρωπος είναι κάτι τελείως  υποκειμενικό, δεδομένου ότι ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και βιώνει, αντιμετωπίζει το κάθε τι διαφορετικά.
  • Ρωτήστε ευθέως το άτομο "Σκέφτεσαι να βλάψεις τον εαυτό σου"; . Μη φοβάστε , δε θα εμφυσήσετε στον αυτοκτονικό μία σκέψη που υπάρχει ήδη, όπως και σε κανέναν. Αντιθέτως, θα τον βοηθήσετε να σας ανοιχτεί και να μιλήσει ελεύθερα για όλα αυτά που νοιώθει και τον πληγώνουν.
  • Μην υποσχεθείτε εχεμύθεια. Ακόμα και αν ο φίλος/φίλη που κινδυνεύει όταν ξεπεράσει τις αυτοκτονικές σκέψεις, μπορεί και ο ίδιος τότε να σας ευχαριστήσει. Είναι  προτιμότερο ο φίλος σας να γίνει καλά και να παραμείνει στη ζωή και ας θυμώσει μαζί σας, παρά να βλάψει τον εαυτό του.
  • Προσπαθήστε να δείξετε στον αυτοκτονικό άνθρωπο ότι νοιάζεστε, ότι δε θέλετε να πάθει κάτι κακό, ότι σας είναι σημαντικός.
  • Ζητήστε τη βοήθεια ενός ειδικού και απευθυνθείτε σε μία γραμμή παρέμβασης για την αυτοκτονία ( το 1018) ή σε έναν ψυχίατρο ενός εφημερεύοντος νοσοκομείου.

Πρέπει να γραφτεί ότι κανένα πρόβλημα στη ζωή δεν ξεπερνιέται με την αφαίρεση την ύπαρξης του ανθρώπου από τον ίδιο. Η ανακούφιση είναι και αυτή ένα συναίσθημα που ένας άνθρωπος πρέπει να το νοιώσει όταν θα είναι ζωντανός. Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε μέσα μας είναι ότι κάθε πρόβλημα έχει και τη λύση του.

Συγγραφή Άρθρου

Μαρία Σκαμπαρδώνη

maria skampardoniΔημοσιογράφος

Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Προφίλ 

Όλα τα περιεχόμενα της Πύλης Ψυχολογίας - Psychology.gr προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση περιεχομένου είναι αποδεκτή, μόνο εφόσον τηρούνται όλοι ανεξαιρέτως οι παρακάτω κανόνες. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση η Πύλη Ψυχολογίας θα προχωράει σε καταγγελία DMCA, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση. Διαβάστε προσεκτικά το σχετικό πλαίσιο: ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Χρώματα, χρώματα, παντού χρώματα!
Χρώματα

Τώρα ίσως γίνεται περισσότερο αντιληπτό και σε εμένα προσωπικά, το γιατί σε διάφορα συνέδρια ψυχολογίας, οι ειδικοί ζητάνε από τα άτομα που βρίσκονται σε θεραπεία, να φοράνε πιο φωτεινά και ανοιχτά ρούχα. Και όμως, τα ανοιχτά ρούχα επηρεάζουν θετικά τον ψυχισμό μας, συμβολίζουν την ελπίδα και τη χαρά στη ζωή.

Ψυχραιμία και σωστή προετοιμασία - τα όπλα για τις Πανελλήνιες
Πανελλήνιες εξετάσεις

Το να προετοιμάζεσαι για τις Πανελλήνιες, είναι μία δοκιμασία δύσκολη, αγχώδης και ψυχοφθόρα. Η εισαγωγή στα ανώτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, αποτελεί μία από τις πιο δύσκολες και απαιτητικές απαιτήσεις στη ζωή κάθε εφήβου. Αν αναλογιστεί κάποιος πως ο έφηβος μαθητής καλείται να σηκώσει στους ώμους του όχι μόνο τις δικές του προσδοκίες και όνειρα για το μέλλον του, αλλά και τα όνειρα των γονιών και του κοινωνικού περίγυρου, αντιλαμβάνεται κάποιος εύκολα γιατί μιλάμε για μία εμπειρία εξαιρετικά επώδυνη και αγχώδη.

Μιλώντας ανοιχτά για την εργασιομανία
Εργασιομανία

Κανένας δε διαφωνεί στο γεγονός πως η εργασία είναι απαραίτητη για την επιβίωση αλλά και την κοινωνική καταξίωση και κοινωνικοποίηση του ανθρώπου. Η εργασία, αναμφίβολα, συνδράμει στην κοινωνική καταξίωση του ανθρώπου, συμβάλλει στην αυτοεκτίμηση και την ανεξαρτησία του. Οι άνθρωποι, μέσω αυτής, καλύπτουν τις βασικές βιοτικές ανάγκες αλλά παράλληλα αποκτούν μία επίσημη και στέρεα θέση μέσα στο κοινωνικό σύνολο, αποκτούν ένα κύρος και μία αυτονομία.

Το φαινόμενο του μισογυνισμού
Μισογυνισμός

Όλες οι ομάδες ανθρώπων βάλλονται, συχνά πυκνά, από στερεότυπες αντιλήψεις που αφορούν είτε τις ικανότητές τους, είτε την ηθική τους, είτε οτιδήποτε άλλο. Στο παρόν άρθρο, θα αναφερθούμε ειδικότερα στο φαινόμενο του μισογυνισμού, της αντίληψης εκείνης που θεωρεί πως η γυναίκα ως ύπαρξη και ως οντότητα, είναι υποδεέστερη από τον άνδρα.

Πρώτα σε πωλήσεις βιβλία

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :
0
Shares