κατάθλιψη

Η κατάθλιψη είναι κάτι που βιώνουν πολλοί άνθρωποι στις μέρες μας ή έχουν κάποιον δικό τους που το βιώνει. Η κατάθλιψη είναι κάτι παραπάνω από μία απλή θλίψη. Το συναίσθημα; "κενό",  "άδειασμα", "μια απέραντη θλίψη και λύπη",  "ένα αίσθημα αβοήθητου", "σαν μπροστά να υπάρχει μια μαύρη κουρτίνα που δεν υπάρχει διέξοδος και δε σε αφήνει να δεις προς τα έξω".  

Η σκέψη; "πώς μπορώ να απαλλαγώ από αυτό", "τί μου συμβαίνει", "δεν το αντέχω".

Ποιες είναι οι κύριες μορφές κατάθλιψης

Η Μείζων Κατάθλιψη η οποία είναι και η πιο συχνή έχει τα εξής κύρια συμπτώματα που χρειάζεται να είναι παρόντα για τουλάχιστον 2 βδομάδες:

  • Καταθλιπτική διάθεση στη μεγαλύτερη διάρκεια της ημέρας, σχεδόν κάθε μέρα.
  • Σημαντική ελάττωση του ενδιαφέροντος ή της ευχαρίστησης για όλες σχεδόν τις δραστηριότητες.
  • Σημαντική απώλεια βάρους ή αύξηση βάρους.
  • Αϋπνία (συχνά πρωινή) ή υπερυπνία σχεδόν κάθε μέρα.
  • Ψυχοκινητική διέγερση ή επιβράδυνση.
  • Κόπωση ή έλλειψη ενεργητικότητας.
  • Αίσθημα ματαιότητας.
  • Αίσθημα υπερβολικής ενοχής.
  • Μειωμένη ικανότητα σκέψης, συγκέντρωσης και λήψης αποφάσεων.
  • Αυτοκτονικός ιδεασμός.

Η Δυσθυμική Κατάθλιψη που είναι πιο ήπια μορφή κατάθλιψης τα χαρακτηριστικά που αναγράφονται πιο κάτω θα πρέπει να είναι παρόντα τις περισσότερες μέρες για διάστημα τουλάχιστον 2 ετών.

  • Μειωμένη όρεξη ή υπερφαγία.
  • Διαταραχές στον ύπνο.
  • Απώλεια ενεργητικότητας ή αίσθημα κόπωσης.
  • Αίσθημα χαμηλής αυτοεκτίμησης.
  • Ελαττωμένη ικανότητα συγκέντρωσης ή δυσκολία στη λήψη αποφάσεων.
  • Αίσθημα απελπισίας.

Πώς μπορεί να βοηθηθεί ένα άτομο που βιώνει κατάθλιψη;

Η αναγνώριση του αρνητικού τρόπου σκέψης θα βοηθήσει στη σταδιακή αλλαγή σε ένα θετικό τρόπο σκέψης. Η καταγραφή των αρνητικών συχνά επαναλαμβανόμενων σκέψεων από το άτομο θα βοηθήσει στον εντοπισμό τους και στην αυτοπαρατήρηση. Υπάρχει στις σκέψεις του ατόμου που πάσχει από κατάθλιψη μια απαισιοδοξία για τον εαυτό του, για τον κόσμο, για το μέλλον.

Να κινητοποιηθεί στην αρχή, έστω και εάν δεν το θέλει στο να ξεκινήσει να κάνει πράγματα, ακόμα και εάν αυτό είναι κάποιες απλές δραστηριότητες πχ να πάει μια βόλτα, να διαβάσει μια σελίδα ενός βιβλίου, να μαγειρέψει, να κάνει κάτι που παλιά τον ευχαριστούσε.

Χρειάζεται το διάστημα εκείνο το να μην έχει υψηλές απαιτήσεις από τον εαυτό του αλλά να είναι πιο ελαστικός μαζί του.

Η σωματική άσκηση θα βοηθούσε. Άλλωστε πολλές έρευνες αναφέρουν ότι η συχνή άσκηση επιδρά στον οργανισμό μας όπως τα αντικαταθλιπτικά αυξάνοντας τους νευροδιαβιβαστές στον εγκέφαλο, αυξάνουν τις ενδορφίνες που είναι υπεύθυνες για τη ευφορία και την καλή διάθεση και μειώνουν το άγχος.

Φυσικά, πολύ σημαντικό είναι ένα υποστηρικτικό πλαίσιο που δεν θα υπάρχει κριτική, αλλά κατανόηση. Άλλωστε, χρειάζεται να καταλάβουμε ότι ο φίλος μας, ο συγγενής μας, ο δικός μας άνθρωπος που πάσχει από κατάθλιψη νοιώθει ήδη πολύ χάλια και έχει αρκετά το αίσθημα της ενοχής μέσα του.

Πιθανόν να χρειάζεται η βοήθεια κάποιου ειδικού που μαζί θα μπορέσουν να διανύσουν αυτό το μακρύ δρόμο που θα οδηγήσει το άτομο στο φως, στη διέξοδο που νοιώθει εκείνη την στιγμή ότι δεν έχει.

Πώς νιώθει ένας δικός μας άνθρωπος όταν πέσει στη παγίδα της κατάθλιψης

Εάν μπορούσαμε να μπούμε στο μυαλό του, πιθανόν θα μας έλεγε: "Τίποτα δεν είναι ίδιο. Τίποτα δεν είναι όπως παλιά..Βλέπω τα πράγματα που παλιά χαιρόμουν αλλά είναι σαν να μην μπορώ να βρω πλέον χαρά σε αυτά. Ξαφνικά, όλα αλλάζουν γύρω μου. Και οι γύρω μου θυμώνουν και ψάχνουν μια εξήγηση για το τι συμβαίνει, γιατί έχω αλλάξει και ξαφνικά φαίνεται καθαρά ότι ναι τελικά εγώ είμαι το πρόβλημα. Μα εάν μπορούσαν να δουν μέσα μου, θα έβλεπαν ότι δεν είναι δική μου επιλογή για το πώς νιώθω. Και εάν κοιτάξουμε πιο βαθιά, το μόνο που δεν έχω ανάγκη είναι να με κρίνεις, να μου πεις τι να κάνω, ίσως το μόνο που θέλω είναι να καθίσεις δίπλα μου και να μου δώσεις το χέρι σου, να με αγκαλιάσεις και να μου πεις απλά "είμαι εδώ για σένα", μόνο αυτό, τίποτα παραπάνω...’’.

Πολλές φορές στη προσπάθειά μας να βοηθήσουμε τον άνθρωπό μας που πάσχει από κατάθλιψη, αλλά και στη δική μας αγωνία για το πώς μπορούμε να διαχειριστούμε αυτό που μας συμβαίνει λέμε φράσεις όπως:

  • "Ποιό είναι το πρόβλημα σου;’’
  • "Θα σταματήσεις να είσαι τόσο αρνητικός; Γίνε πιο αισιόδοξος!"
  • "Όλοι έχουμε προβλήματα"
  • "Πού είναι ο παλιός σου εαυτός;’’
  • "Δεν σε αναγνωρίζω, τι σου συμβαίνει."
  • "Τόσα πράγματα έχεις στη ζωή σου, τι σου λείπει;"
  • "Υπάρχουν άνθρωποι που είναι σε πολύ χειρότερη θέση από σένα"
  • "Το να είσαι ευτυχισμένος και να βλέπεις θετικά τη ζωή είναι επιλογή σου."

Τέτοιες φράσεις όχι μόνο δε θα βοηθήσουν, αλλά θα βουλιάξουν ακόμα περισσότερο τον άνθρωπο μας στη κατάθλιψη.

Η πραγματικότητα είναι ότι ούτε το άτομο δεν μπορεί πλέον να αναγνωρίσει τον εαυτό του και ότι είναι σε αυτή την κατάσταση δεν είναι σε καμία περίπτωση δική του επιλογή. Ίσως το μόνο που χρειάζεται είναι να μας νιώσει κοντά του, δίπλα του, ότι είμαστε εκεί για να τον καταλάβουμε και όχι για κάποιον άλλο λόγο. Μόνο τότε, δίνοντας του απλά το χέρι μας και προσπαθώντας να μπούμε στη δική του θέση και στον δικό του τρόπο που αυτή τη στιγμή νιώθει και αισθάνεται, θα μπορέσουμε να το κινητοποιήσουμε να ζητήσει βοήθεια.

Συγγραφή Άρθρου

Βουλτσίδου Κατερίνα - Ψυχοθεραπευτής

Ψυχολόγος με εξειδίκευση και πιστοποίηση στην Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία. 
Αντιμετώπιση διαταραχώς όπως:  αγχώδεις διαταραχές, κρίσεις πανικού, διαταραχές ύπνου, φοβίες, ψυχαναγκασμοί, κατάθλιψη, ανορεξία, βουλιμία.

Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα
Περί Διπολικής

Η διπολική διαταραχή είναι μια σοβαρή ψυχική νόσος με βιολογική αιτιολογία που...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Θυμός: Εκρήξεις και Ξεσπάσματα Θυμού
Ξέσπασμα Θυμού

Στους περισσότερους από εμάς μπορεί να υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή μας που αισθανθήκαμε να βγαίνουμε εκτός εαυτού και να μην μπορούμε να ελέγξουμε το θυμό μας. Τι συμβαίνει όμως εάν αυτό είναι κάτι που υπάρχει μέσα στην καθημερινότητα μας;

Όταν η συστολή μου για τον κόσμο εμποδίζει την ίδια μου τη ζωή
κοινωνική φοβία

Εάν το είχαμε μπροστά μας πιθανόν θα μας έλεγε: "Ξέρετε πόσο δύσκολο για μένα είναι να είμαι σε μια κοινωνική εκδήλωση; Καταρχάς, αισθάνομαι ότι είμαι το επίκεντρο της προσοχής και ότι οι γύρω με παρατηρούν συνέχεια. Είμαι σε ετοιμότητα στο εάν σχολιάσουν αρνητικά κάθε μου κίνηση, κάθε τι που θα πω". 

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :
0
Shares