Στόχος της προσωπικότητας είναι η γνώση. Στόχος της ψυχής η επίγνωση και σκοπός της η απόλυτη ενότητα των αντιθέτων. Η γνώση υπηρετείται από την μνήμη.
Επίγνωση είναι η βιωματική επαφή με τις συνιστώσες της ύπαρξης στο εδώ και τώρα. Στην επίγνωση, οι χρονικές διαστάσεις: παρόν –παρελθόν– μέλλον, είναι μόνο χρηστικά εργαλεία αφύπνισης για την ψυχή.

Ο συμβατικός χρόνος είναι μόνο μέσο συνάντησης με την αιωνιότητα. Αλλιώς, είναι άχρηστο και αχρείαστο μέγεθος.
Η προσωπικότητα θέλει να συσσωρεύει στα κιτάπια της μνήμες, σκέψεις, χρήματα, εμπειρίες, ώστε, όντας φύσει ανεπαρκής, να έχει την ψευδαίσθηση της επάρκειας. Παρόλα αυτά, δεν νιώθει ποτέ αυτόνομα επαρκής και πλήρης.

Η ψυχή, απ’ την άλλη, δεν θέλει αποκτήματα. Ζητά μόνο να ξυπνήσει απ’ τον λήθαργό της. Να έρθει και να διατηρεί στενή επαφή με τις εγγενείς ιδιότητές της.
Να της δίνεται από την προσωπικότητα χώρος να συνυπάρχει μαζί της, να αποκαλύπτεται, να βιώνει τους περιορισμούς τα ανοίγματα και τις εξωτερικεύσεις της.

Η ψυχή δεν ενδιαφέρεται για την "ευτυχία", ως αποτέλεσμα επιτέλεσης ενός προγράμματος έργων και στόχων.
Της αρκεί μόνο να είναι. Να είναι σε σχέση με τον εαυτό της, αυτάρκης.
Χρειάζεται να αποκτήσει κανείς, με την βοήθεια του ψυχοθεραπευτή, μεγαλύτερη και ακριβέστερη επίγνωση των δυνατοτήτων της προσωπικότητάς του, ώστε να μπορεί να τα βγάζει πέρα με επιτυχία στις απαιτήσεις της ζωής του.

Για πολλούς υποψήφιους σ’ αυτό το σημείο εξαντλείται το νόημα και η αποστολή της ψυχοθεραπείας.
Για πολύ πιο λίγους, η ενίσχυση του Εγώ είναι μόνο ένα χαμηλό πέρασμα απ’ τους πρόποδες του βουνού προς την κατάκτηση υψηλότερων κορυφών. Είναι ό,τι αντιπροσωπεύει για τους κατόχους διδακτορικού τίτλου η αποφοίτησή τους απ’ την βαθμίδα του δημοτικού σχολείου. Μια βαθμίδα απαραίτητης, αλλά βασικής εκπαίδευσης πριν το γυμνάσιο και τις επόμενες υψηλότερες βαθμίδες.

Λίγες είναι εκείνες οι ψυχές που προορίζονται για τα επόμενα στάδια αυτεπίγνωσης.  Συνήθως, είναι αυτές, που μετά το πρώτο μισό της ζωής προστρέχουν στην ψυχοθεραπεία ζητώντας καθοδήγηση, αλλά κυρίως συμπόρευση από ένα έμπειρο οδηγό, προς τα πιο υψηλά επίπεδα αυτογνωσίας και συνειδητότητας, για τα οποία αναγκαία προϋπόθεση είναι η σταδιακή και αυτόβουλη εγκατάλειψη του ισχυροποιημένου εγώ στον βωμό της επιθυμίας για αυτογνωστικά ανοίγματα και την βιωματική διεύρυνση της συνειδητότητας τους.

Συγγραφή Άρθρου

Γρηγόρης Βασιλειάδης
Συστημική και Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία.
Ιστοσελίδα: aftognosia.gr
Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Βρείτε Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπευτή

Επιλέξτε θεραπευτή ανάλογα με την εξειδίκευση σε συγκεκριμένη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Ο δρόμος της καρδιάς. Από την ψυχολογία του κόσμου στην θεραπεία του εαυτού
ψυχολογία αυθεντικότητα

Παρατηρώ πως η πλειοψηφία αυτών που παρακολουθούν σεμινάρια ψυχολογίας, διαβάζουν εκλαϊκευμένα βιβλία για την ψυχοθεραπεία, και διάκεινται ευνοϊκά προς τα σύγχρονα ρεύματα της ψυχοπνευματικής αναζήτησης, υποσυνείδητα ψάχνουν να ακούσουν:

Αντιμεταβίβαση στην Ψυχοθεραπεία
Αντιμεταβίβαση στην Ψυχοθεραπεία

Στην αρχή της καριέρας μου ως ψυχοθεραπευτής, κάθε φορά που συνέβαινε να νιώθω έντονα αρνητικά συναισθήματα (π.χ. οργή, εχθρότητα, απέχθεια, απαξίωση, κλπ.) για έναν θεραπευόμενο μου, έτεινα να σκεφθώ πως είμαι κακός κι ανάξιος ψυχοθεραπευτής.
Εξάλλου, σύμφωνα με τον Freud, οι ισχυρές συναισθηματικές αντιδράσεις ενός ψυχοθεραπευτή προς τους ασθενείς του συνιστούσαν ένδειξη της ατελούς του αυτογνωσίας και της ανικανότητας του να διατηρήσει μια συναισθηματικά ατάραχη, ιατρική στάση απέναντι στο άλλο άτομο.

Μια ιστορία αναπλαισίωσης: Ευγνωμονώντας τον δήμιο του έρωτα
ψυχοθεραπεία αναπλαισίωση

Από την θέση του θεραπευόμενου, πριν πολλά χρόνια, περιέγραφα στον ψυχοθεραπευτή μου αυτό που τότε βίωνα ως βαθιά πληγή μου. Την πληγή που εκείνη η γυναίκα είχε αναζωπυρώσει μέσα μου αθετώντας την υπόσχεσή της απέναντί μου. Πως δηλαδή θα ναι το ίδιο ερωτευμένη όπως ήταν και στην αρχή της σχέσης μας.

Ψυχοθεραπεία: Ψυχικό Τραύμα και επανασύνδεση με τα συναισθήματα και το σώμα
Ψυχοθεραπεία Ψυχικό Τραύμα

Ζήτησα από τα μέλη ψυχοθεραπευτικών ομάδων να ανακαλέσουν μνήμες τους. Συγκεκριμένα, εμπειρίες τους κατά τις οποίες ένιωθαν πάρα πολύ ζωντανοί, σε μεγάλη επαφή με το σώμα και τα συναισθήματα τους. Σε γεμάτη επαφή με τις αισθήσεις τους. Κατόπιν τους ζήτησα να μιλήσει ο ένας στον άλλον για τις εμπειρίες τους αυτές, και ο καθένας, από την θέση του ακροατή, να παρατηρήσει πως βίωνε ο ίδιος το σώμα του κατά την διάρκεια της αφήγησης του άλλου.

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :