Έχεις ανοίξει τον υπολογιστή. Ξέρεις ακριβώς τι πρέπει να κάνεις. H προθεσμία πλησιάζει...Και όμως… βρίσκεσαι να σκρολάρεις στο κινητό, να φτιάχνεις καφέ, να θυμάσαι ξαφνικά ότι «πρέπει να τακτοποιήσεις κάτι πρώτα».....  Λες στον εαυτό σου: «Είμαι απλά τεμπέλης!».

Το ΔΙ.ΚΕ.Ψ.Υ. (Διεπιστημονική & Ερευνητική Ψυχοκοινωνική Υποστήριξη Παιδιών και Ενηλίκων) δημιουργήθηκε το 1999 με στόχο την προαγωγή της ψυχικής υγείας, παιδιών, εφήβων και ενηλίκων μέσα από έγκυρη επιστημονική διάγνωση και εξειδικευμένες υποστηρικτικές θεραπείες.

Καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, οι βιτρίνες φωτίζονται, οι λίστες δώρων ετοιμάζονται και οι άνθρωποι μπαίνουν στην ετήσια τελετουργία της προσφοράς. Πίσω, όμως, από αυτή τη φαινομενικά απλή κοινωνική πράξη, κρύβεται ένα πολυδιάστατο φαινόμενο με βαθιά ψυχολογική, πολιτισμική και υπαρξιακή σημασία.

Ο άνθρωπος που πλησιάζει… αλλά εξαφανίζεται. Τρεις διαφορετικές ματιές της ανθρώπινης ψυχής κάθονταν απέναντι στον ίδιο πυρήνα αγωνίας: την επιθυμία να αγαπηθεί κανείς αληθινά και, ταυτόχρονα, τον τρόμο να φανεί όπως είναι.

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι να πούνε.

Υπάρχουν λογοτεχνικοί ήρωες που μας συγκινούν επειδή υποφέρουν και άλλοι επειδή αγαπούν υπερβολικά. Ο Μερσώ, ο πρωταγωνιστής του Ξένου του Albert Camus, προκαλεί μια διαφορετική αμηχανία.

Πολύ πριν αποκτήσει το φαγητό κοινωνική, πολιτισμική ή αισθητική σημασία, είναι εμπειρία σχέσης. Η πρώτη τροφή – το μητρικό γάλα – δεν είναι απλώς βιολογική παροχή.