σχέση και αγάπη

Ακούω συνεχώς στην ψυχοθεραπεία και σ’ όλες τις εκδηλώσεις της καθημερινής ζωής ανθρώπους να μου λένε με περισσή ευκολία τις φράσεις: «Μα τον/ την αγαπώ τόσο πολύ!...», «Ποτέ δεν αγάπησα κάποιον περισσότερο…!», «Αυτός είναι ο αγαπημένος μου!», «Ποτέ δεν κατάλαβε πόσο την αγαπούσα…», «… Φταίει που αγάπησα πολύ…», «η αγάπη είναι το πιο σημαντικό πράμμα στην ζωή!», κλπ.

Οι άνθρωποι συστηματικά και τελείως ανεπίγνωστα καταχρώνται την λέξη «αγάπη» κι όλα της τα παράγωγα, επειδή δεν έχουν ιδέα σχετικά με τα αληθινά σημαινόμενα της λέξης. Επίσης, γιατί συνήθως δεν έχουν καμιά επίγνωση του τι είναι αυτό που πραγματικά νιώθουν μέσα στις σχέσεις τους.


Αν είχαν, έστω και στοιχειώδη, επίγνωση των πραγματικών τους συναισθημάτων για τους κοντινούς τους άλλους, στις 99,99% των περιπτώσεων που θα είχαν την παρόρμηση να προφέρουν την λέξη «αγάπη», θα απέφευγαν να την ξεστομίσουν , όπως και όλα τα παράγωγά της, εάν βέβαια ήθελαν να είναι ειλικρινείς κι ακριβείς με τον εαυτό τους και τους άλλους.

Στην θέση της φράσης «σ’ αγαπώ», θα επέλεγαν να χρησιμοποιήσουν τις παρακάτω φράσεις: «Σε χρειάζομαι για να νιώθω λιγότερο ευάλωτος και περισσότερο πλήρης», «έχω την ανάγκη της φροντίδας και της προστασίας σου…», «μου είναι δύσκολο και δυσφορικό να αντέξω το κενό της απουσίας σου, επειδή πονώ, και αυτό δεν μου αρέσει…», «χρειάζομαι επειγόντως την καταπραϋντική παρουσία σου γιατί η μοναχικότητα δεν θα ήταν ποτέ στις επιλογές μου…», «φοβάμαι να ζήσω χωρίς εσένα…», «Οι προσδοκίες που εναποθέτω πάνω σου είναι το μόνο πράγμα που δίνει νόημα στην μίζερη ζωή μου…».

Τέλος, το δυσκολότερο απ’ όλα: «Τρομάζω μπρος στην πιθανότητα να έρθω αντιμέτωπος με τα αληθινά μου συναισθήματα, φόβους, ανεπάρκειες, και αγωνίες. Και αυτό σίγουρα θα συμβεί αν σταματήσω να πιστεύω πως σ’ αγαπώ και να το διατυμπανίζω με κάθε ευκαιρία …».

Πράγματι, εκτός από το ότι είναι τονωτική ένεση στον ναρκισσισμό κάποιου να πιστεύει πως στ’ αλήθεια είναι σε θέση ν’ αγαπάει αφιλοκερδώς τους άλλους, είναι μαζί κι ένας ευγενής και υψηλός υπαρξιακός πόθος η πρόθεση της εγκάρδιας κι απροϋπόθετης αγαπητικής προσφοράς προς τους άλλους, κοντινούς και μακρινούς.

Γι’ αυτόν όμως ακριβώς τον λόγο είναι εξαιρετικά πολύτιμη η συνειδητοποίηση της αχανούς απόστασης που χωρίσει το ανιδιοτελές αγαπητικό δόσιμο σε επίπεδο προθετικότητας από την όντως αγαπητική ικανότητα.

Το πιο μεγάλο πρόβλημα στις σχέσεις γονέων-παιδιών, συντρόφων, εραστών και φίλων είναι η ασυνείδητη απροθυμία να έρθει κανείς εις εαυτόν, και να δει κατάματα τα αυθεντικά του κίνητρα, επιθυμίες και δυνατότητες.

Είναι η απουσία επίγνωσης. Είναι η απουσία της τελευταίας που πάντα μπερδεύει τις προσδοκίες με την αληθινή μας εσωτερική κατάσταση, προκαλώντας τον αναπόφευκτο πόνο των τραυματικών ματαιώσεων. Ματαιώσεων που προκαλούνται στον ανεπίγνωστο άνθρωπο από την βεβαιότητα πως σε κάθε περίσταση απ’ την οποία απουσιάζει η ευλογία της αγάπης φταίει πάντα και μόνο ο ελλιπής σε δοτικότητα κι ανεπαρκής σε προθέσεις άλλος…

Συγγραφή Άρθρου

Γρηγόρης Βασιλειάδης
Συστημική και Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία.
Ιστοσελίδα: aftognosia.gr
Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Ο δρόμος της καρδιάς. Από την ψυχολογία του κόσμου στην θεραπεία του εαυτού
ψυχολογία αυθεντικότητα

Παρατηρώ πως η πλειοψηφία αυτών που παρακολουθούν σεμινάρια ψυχολογίας, διαβάζουν εκλαϊκευμένα βιβλία για την ψυχοθεραπεία, και διάκεινται ευνοϊκά προς τα σύγχρονα ρεύματα της ψυχοπνευματικής αναζήτησης, υποσυνείδητα ψάχνουν να ακούσουν:

Αντιμεταβίβαση στην Ψυχοθεραπεία
Αντιμεταβίβαση στην Ψυχοθεραπεία

Στην αρχή της καριέρας μου ως ψυχοθεραπευτής, κάθε φορά που συνέβαινε να νιώθω έντονα αρνητικά συναισθήματα (π.χ. οργή, εχθρότητα, απέχθεια, απαξίωση, κλπ.) για έναν θεραπευόμενο μου, έτεινα να σκεφθώ πως είμαι κακός κι ανάξιος ψυχοθεραπευτής.
Εξάλλου, σύμφωνα με τον Freud, οι ισχυρές συναισθηματικές αντιδράσεις ενός ψυχοθεραπευτή προς τους ασθενείς του συνιστούσαν ένδειξη της ατελούς του αυτογνωσίας και της ανικανότητας του να διατηρήσει μια συναισθηματικά ατάραχη, ιατρική στάση απέναντι στο άλλο άτομο.

Μια ιστορία αναπλαισίωσης: Ευγνωμονώντας τον δήμιο του έρωτα
ψυχοθεραπεία αναπλαισίωση

Από την θέση του θεραπευόμενου, πριν πολλά χρόνια, περιέγραφα στον ψυχοθεραπευτή μου αυτό που τότε βίωνα ως βαθιά πληγή μου. Την πληγή που εκείνη η γυναίκα είχε αναζωπυρώσει μέσα μου αθετώντας την υπόσχεσή της απέναντί μου. Πως δηλαδή θα ναι το ίδιο ερωτευμένη όπως ήταν και στην αρχή της σχέσης μας.

Ψυχοθεραπεία: Ψυχικό Τραύμα και επανασύνδεση με τα συναισθήματα και το σώμα
Ψυχοθεραπεία Ψυχικό Τραύμα

Ζήτησα από τα μέλη ψυχοθεραπευτικών ομάδων να ανακαλέσουν μνήμες τους. Συγκεκριμένα, εμπειρίες τους κατά τις οποίες ένιωθαν πάρα πολύ ζωντανοί, σε μεγάλη επαφή με το σώμα και τα συναισθήματα τους. Σε γεμάτη επαφή με τις αισθήσεις τους. Κατόπιν τους ζήτησα να μιλήσει ο ένας στον άλλον για τις εμπειρίες τους αυτές, και ο καθένας, από την θέση του ακροατή, να παρατηρήσει πως βίωνε ο ίδιος το σώμα του κατά την διάρκεια της αφήγησης του άλλου.

Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :