αδερφική αντιζηλία

H αδερφική αντιζηλία είναι ένα συχνό και ως ενός σημείου φυσιολογικό φαινόμενο. Ας δούμε τι μπορεί να κάνει ο γονέας ώστε στο σπίτι να καλλιεργηθεί μια κουλτούρα αγάπης. Καταρχάς, τα παιδιά θα μάθουν από τους γονείς τους ότι είναι αδέρφια. Μπορείτε να τους λέτε: «θα είστε πάντα μαζί, παρόλο που ο καθένας είναι διαφορετικά μοναδικός». 

Πώς αντιμετωπίζουμε τον ανταγωνισμό των παιδιών μας

Όταν ανταγωνίζονται για το αν αγαπάτε το αδερφάκι πιο πολύ, δείχνετε έμπρακτα την αγάπη σας. Θα μπορούσε να υπάρχει μια λίστα από πράγματα που μπορείτε να κάνετε (πχ και παίξετε μαζί το αγαπημένο του παιχνίδι για 10’ ή να πάτε μαζί μία βόλτα). Όταν χρειάζεται, μπορείτε να κάνετε τουλάχιστον ένα πράγμα για κάθε παιδί ως εκδήλωση αγάπης.

Όταν τα παιδιά μαλώνουν για ένα αντικείμενο, αυτό που πραγματικά θέλουν είναι αγάπη. Αυτό που χρειάζεται να ξέρει είναι πως υπάρχει απεριόριστη αγάπη που φτάνει για όλους. Κατά τ’ άλλα, μπορεί ο γονιός να αποκριθεί λέγοντας «Ό,τι και να πάρει η αδερφή/ός σου, αν το χρειάζεσαι, και εσύ θα το πάρεις». Το ίδιο ισχύει για όλα τα παιδιά.

Δεν προτείνεται να αναγκάζουμε το παιδί να μοιραστεί ένα αντικείμενο. Όταν αρπάζουμε το αντικείμενο, για να το δώσουμε στο αδερφάκι (ή σε κάποιο φίλο), μαθαίνει να κάνει και αυτό το ίδιο, όταν θα θέλει να το πάρει. Καλό είναι να μάθει να το δίνει μόνος του. Εφόσον ισχύει ο κανόνας ότι όποιος έχει το αντικείμενο το μοιράζεται ή δεν το μοιράζεται αν δεν θέλει, μπορείτε να του εξηγήσετε ότι το ίδιο ισχύει για όλα τα αδέρφια/παιδιά. Ακόμα και τη στιγμή που αυτός θα θέλει ένα άλλο παιχνίδι. Αν θέλετε μπορείτε να συμπεριλάβετε τα παιδιά στην λήψη αυτής της απόφασης ή όχι αλλά εκτός και αν τεθεί θέμα αναθεώρησης του κανόνα, μελλοντικά, αφού δοκιμαστεί, οι κανόνες του σπιτιού ισχύουν για όλους. Αντίστοιχα, όταν έρχεται ένας φίλος ενός εκ των δύο παιδιών, θα πρέπει να είναι επιλογή του/της αν θέλει να παίξει μαζί τους το αδερφάκι ή ο μεγάλος αδερφός και όχι κάτι αναγκαστικό, εξωτερικά επιβαλλόμενο.

Μη συγκρίνετε τα παιδιά μεταξύ τους ποτέ. Αντί για «Κοιτά την αδερφή σου»! Λέμε: «στο σπίτι μας ο κανόνας είναι ίδιος για όλους». Δε λέμε στο ένα παιδί «μπράβο που δε κάνεις σαν τον αδερφό σου». Θα θέλει να κρατήσει τον αδερφό του σε αυτή τη θέση, του κακού παιδιού, για να κρατήσει την θέση του καλού παιδιού. Αν καταφέρει κάτι, δε λέμε «είσαι ο καλύτερος» μπροστά στα αλλά παιδιά. Όταν τους δίνεται ταμπέλα (ακόμα και με βάση την ηλικία η το φύλλο) μένει μαζί τους για μια ζωή και υπονομεύει την αυτοεκτίμηση.

Όταν ένα παιδί δεν αντέχει να χάνει, ίσως μπορούμε να δούμε γιατί το έχει τόσο ανάγκη. Νιώθει ότι «χάνει» γενικότερα στην ζωή; Σε κάθε περίπτωση, καλό είναι να υπάρχει ο κανόνας ότι κανένας δε θα «κοκορεύεται» όταν είναι νικητής.

Ερευνητικά ευρήματα για την ανάπλαση της σχέσης μετά από ρίξη μεταξύ των αδερφών

Έρευνες έχουν δείξει ότι για επούλωση της σχέσης μετά από κάθε αρνητική αλληλεπίδραση (τσακωμό κλπ.) χρειάζονται επτά θετικές αλληλεπιδράσεις (εκδήλωση αγάπης πρακτικά ή λεκτικά). Ο πιο άμεσος τρόπος προσέγγισης των παιδιών, στη γλώσσα τους, φυσικά είναι το παιχνίδι. Ένας παιχνιδιάρικος τρόπος, για παράδειγμα, για να σταματήσουν οι τσακωμοί (για μικρά παιδιά) είναι «ο γονιός ενάντια στα παιδιά», όπου με χιουμοριστική διάθεση ο γονιός τα κυνηγάει λέγοντας: «Θα σας πιάσω! Συνεργαστείτε,  για να σωθείτε!». Ή rough housing sessions, σωματικό παιχνίδι, με γαργαλητό κλπ. (όχι περισσότερο από το επιθυμητό). Πρόκειται για παιχνίδια «εξουσίας», όπου οι ρόλοι αντιστρέφονται όπως το Saimon Says.

Είναι καλύτερα για όλους (και για τους γονείς) όταν σημαντικά ζητήματα όπως τα όρια στα παιδιά, όπου αυτά αφορούν και τη σχέση μεταξύ αδερφών, είναι ξεκάθαρα, και ακόμα καλύτερα αν γίνεται να μπουν με διάθεση αγάπης και παιχνιδιού.

Βιβλιογραφία:

Markham, L. (2018). Peaceful Parent, Happy Kids Workbook. PESI Publishing & Media.

Συγγραφή Άρθρου

Μαντώ Κωνσταντουλάκη - Ψυχολόγος

Μαντώ Κωνσταντουλάκη: έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology”, σημαίνει ότι το Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Εργασιακή εμπειρία με θέματα ζευγαριών, οικογένειας, προβλήματα διάθεσης και συμπεριφοριστικά σε πλάισια γραφείου αλλά και εκπαιδευτικά ιδρύματα, σε φυλακές και κέντρα ψυχικής υγείας (ιδιωτικά). 

Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Εθισμός στα ηλεκτρονικά μέσα
εθισμός, παιχνίδια

Όσο περισσότερο κάποιος δρα μέσα από εθιστικά μοτίβα τόσο πιο δύσκολο είναι να σταματήσει. Όταν είναι μικρό το παιδί το να του δίνουμε αφθονία ηλεκτρονικών παιχνιδιών και δώρων ξεκινάει τη διαδικασία (εθισμού). Στην πραγματικότητα τα μικρά παιδιά απολαμβάνουν εξίσου αν όχι περισσότερο όσο απλά πράγματα ή αντικείμενα. Ένα ξύλινο κουτάλι, το κουτί από ένα παιχνίδι, παρά το ίδιο το παιχνίδι. 

Η αυτολύπη και η λύπηση των άλλων ως πηγές κατάθλιψης

Η αυτολύπη είναι μια εξαιρετικά κοινή αιτία της κατάθλιψης και προκύπτει από την πεποίθηση ότι (α) δεν είναι απλώς λυπηρό και άτυχο να συμβαίνουν δυσάρεστα γεγονότα, αλλά είναι κυριολεκτικά φρικτό, καταραμένο και καταστροφικό και (β) ότι ο συναισθηματικός πόνος επιβάλλεται από έξω και όχι από μέσα. 

Κατηγορώντας υπερβολικά τον εαυτό - μια πηγή κατάθλιψης

Η θεωρία της κατάθλιψης της ΛογικοΘυμικής Συμπεριφοριστικής προσέγγισης ψυχοθεραπείας δηλώνει ότι τρεις παράγοντες ευθύνονται για όλες τις μορφές ψυχολογικής κατάθλιψης: (1) να κατηγορεί κανείς τον εαυτό του, (2) αυτολύπη και (3) λύπη για άλλους. Κάθε φορά που διαπιστώνεται ότι ένα άτομο είναι καταθλιπτικό, καθορίζεται ποια από τις τρεις μεθόδους χρησιμοποιεί.

Αγχώδεις Διαταραχές σε παιδιά και εφήβους
Αγχώδεις Διαταραχές παιδιά

Οι αγχώδεις διαταραχές είναι οι διαταραχές που παρουσιάζονται με τη μεγαλύτερη συχνότητα κατά την παιδική και εφηβική ηλικία. Το άγχος προσδιορίζεται ως ένα πολύπλοκο μοτίβο κινητικών, υποκειμενικών και φυσιολογικών αντιδράσεων απέναντι σε μία αληθινή ή υποτιθέμενη απειλή.

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :
0
Shares