Συγχώρα με, αγάπη μου, που ζούσα πριν να σε γνωρίσω, έγραψε κάποτε ο Λειβαδίτης στο ερωτικό ποίημα ''Συγχώρα με αγάπη μου'', εντυπωσιακά λυρικό και δυνατό ταυτόχρονα.. ένα ποιητικό άσμα για την ανέκφραστη ανάγκη του έρωτα και της παρουσίας του.

Όλα τα ζευγάρια ζώντας το παραμύθι της αγάπης και του ρομάντζου δεν επιθυμούν τίποτα περισσότερο από ένα ευτυχισμένο γάμο. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η σχέση τους είναι διαφορετική από όλες τις άλλες και μοναδική και  ότι η βαθιά τους αγάπη θα μείνει ζωντανή για πάντα. Όμως, αργά ή γρήγορα τα πολλά ζευγάρια νοιώθουν  απροετοίμαστα  να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα και τις εντάσεις που δημιουργούνται στο γάμο ή σε μία σχέση.

Στην πραγματικότητα, λίγοι άνθρωποι στην σύγχρονη εποχή έχουν απαλλαγεί από τις αγωνίες των ερωτικών σχέσεων. Αυτές οι αγωνίες έρχονται σε πολλές μορφές: φιλώντας πάρα πολλούς βατράχους στον δρόμο προς τον γοητευτικό πρίγκηπα ή την όμορφη πριγκίπισσα, προσηλωμένη αναζήτηση στο διαδίκτυο, μοναχική επιστροφή από μπαρ, πάρτι ή ραντεβού στα τυφλά.

Η απώλεια των ερωτικών σχέσεων στην ενήλικη ζωή,αν και είναι κάτι αρκετά συνηθισμένο, μπορεί να πυροδοτήσει έναν κύκλο αντιδράσεων παρόμοιο με αυτόν που συναντάμε και σε άλλες μορφές απώλειας και αποχωρισμού.

Για παράδειγμα, η απώλεια ενός γάμου μετά από διαζύγιο, μπορεί να μας οδηγήσει σε αντιδράσεις όπως το σοκ, το θυμό, την αποδιοργάνωση και στην συνέχεια την σταδιακή αναδιοργάνωση και τον επαναπροσδιορισμό μας.

Γιατί άραγε κάποιοι μας αρέσουν και κάποιοι άλλοι όχι;
Γιατί κάποιους θέλουμε να τους γνωρίσουμε και να σχετιστούμε μαζί τους και με κάποιους άλλους νιώθουμε από ουδέτερα έως άβολα, ή τους αποφεύγουμε;

Στη φαινομενολογία της αντίληψης ο M. Ponty παρατηρεί ότι «το σώμα είναι το γενικό μέσον μας, προκειμένου να έχουμε έναν κόσμο». Υπάρχει όμως και ένας άλλος κόσμος όπου δεν ζουν τα σώματα, πρόκειται για την ηλεκτρονική μεθόριο, είναι ο κόσμος του διαδικτύου. Το διαδίκτυο εμφανίζεται ως μία ασώματη τεχνολογία που υπόσχεται ακριβώς την υπέρτατη απελευθέρωση μου από τον υλικό χώρο.

Η Ελένη ήταν μία νέα κοπέλα γεμάτη χαρά και ανυπομονησία για την έναρξη της φοιτητικής της ζωής. Οι γονείς της την καμάρωναν και μέσα στο μυαλό τους έκαναν πολλές και διάφορες σκέψεις για το πώς φαντάζονταν το μέλλον της κόρης της. Όμως, κάτι ανατίναξε τα όνειρά τους στον αέρα.

Ο έρωτας, όπως είναι αναμενόμενο, μας είναι επιθυμητός. Όταν είμαστε ερωτευμένοι ακόμα και χωρίς ανταπόκριση πολλά από τα χαρίσματα του ατόμου που μας έλκει τα θεωρούμε αυτονόητα.

Μπορεί να φαίνεται αυτονόητο αλλά η επικοινωνία, ένα από τα βασικότερα συστατικά μίας υγιούς σχέσης, απαιτεί από εμάς να δηλώνουμε ξεκάθαρα τις ανάγκες και τα προβλήματά μας στον/στην σύντροφό μας. Καθώς δεν μπορούμε ποτέ να γνωρίζουμε πραγματικά τι σκέφτεται ο άλλος, ο μόνος τρόπος είναι να ρωτήσουμε και καθώς ούτε ο σύντροφός μας (όσο κι αν θα το θέλαμε) μπορεί μαγικά να γνωρίζει τις επιθυμίες μας, ο μόνος τρόπος για να γνωστοποιήσουμε τις ανάγκες μας είναι το να τις εκφράσουμε.

Συνήθιζε να κρύβεται πίσω από τις προτάσεις, συνήθιζε να κρύβεται πίσω από τα θλιμμένα μάτια του, μια θλίψη που έκρυβε χιλιάδες συναισθηματα. Ωστόσο, δεν του άρεσαν τα ορατά πράγματα και συνήθιζε να χτίζει παγόβουνα με αόρατες προτάσεις. Τα λόγια του συνεχίστηκαν και συνεχίστηκαν. Δεν πήρε ούτε μία ανάσα για να προσθέσει ένα κόμμα ανάμεσα στις μακριές του προτάσεις.
«Φεύγω», είπε.

Μία από τις θεμελιώδεις δυνάμεις εξέλιξης και συνέχειας της ανθρώπινης ύπαρξης είναι ο έρωτας. Μία έννοια,η οποία, συχνά συγχέεται με άλλες όμοιες ή παραγόμενες της, όπως η αγάπη, το πάθος, η αρέσκεια, η συντροφικότητα και άλλα. Ανάμεσα σε αυτές, εκτός από τα κοινά στοιχεία που πιθανόν παρουσιάζουν, υπάρχουν και σημαντικές διαφορές.

Ξέρετε τι μπαίνει ανάμεσα σε ένα ζευγάρι; Ότι μπαίνει πάντα ανάμεσα σε ένα ζευγάρι... Η πραγματικότητα! Η πραγματικότητα που τόσο επιθυμήσατε να μοιραστείτε όταν πρωτογνωριστήκατε! Στην αρχή μιας σχέσης, θέλουμε όλο και περισσότερο χρόνο με τον άλλο, δεν μας φτάνουν οι στιγμές, μερικές νύχτες που μοιραζόμαστε την εβδομάδα. Γεμίζουμε δεκάδες επιθυμίες μέρα με τη μέρα.

Τι σας κάνει να ζηλεύετε; Η κτητικότητα. Η ζήλια από μόνη της δεν είναι ρίζα. Αγαπάτε μια γυναίκα, αγαπάτε έναν άντρα και θέλετε να κατέχετε το άτομο αυτό, απλώς από φόβο ότι ίσως αύριο πάει να ζήσει με κάποιον άλλον.

Το κοινωνικό δίκτυο είναι μία ανεξάντλητη πηγή ανταλλαγής πληροφοριών, επικοινωνίας και ενημέρωσης. Ωστόσο, έχει διαπιστωθεί ότι αυτές του οι ιδιότητες πολλές φορές έχουν αρνητικό αντίκτυπο στις ερωτικές μας σχέσεις.

Τα μάτια που με κοίταξαν. Ένας κύκλος 6 σεμιναρίων με κοινό παρονομαστή την ευρύτερη θεματική του έρωτα. Συντονίζει ο ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας Πέτρος Θεοδώρου.

Λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι ο μαίανδρος δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια μετονομασία της χειρώνιας λαβής. Η ιστορία μετράει αρκετούς αιώνες και είναι ερωτική! Βρισκόμαστε στην αρχαία Ελλάδα, τότε που ο Πηλέας, βασιλιάς μεν κοινός θνητός δε, ερωτεύτηκε την νηρηίδα Θέτιδα.

Υπάρχουν και αυτές οι στιγμές όπου πρέπει να κάνεις το επόμενο βήμα. Έχοντας μόνο ένα εισιτήριο και μια αποσκευή.  Ψάχνοντας μια σωτηρία σε έναν άγνωστο μέρος.  Καθώς θα έρθουν καινούργιες προκλήσεις, καινούργια δουλεία, φιλίες, έρωτας και πολλά άλλα...

Πολλές φορές θεραπευόμενοι μου με ρωτάνε, τι κάνω λάθος και δεν μπορώ να βρω έναν σωστο σύντροφο, γιατί είναι όλοι ακατάλληλοι? Αυτό που τους προσκαλώ να δούμε είναι με τι κριτήρια επιλέγω τον συντροφό μου, τι προσδοκίες του δίνω και ποιες ανάγκες ικανοποιώ?

O έρωτας είναι ουσιαστικό (πολύ ουσιαστικό κατά τον πληθυντικό αριθμό της Κικής Δημουλά). Αποτελεί, θα λέγαμε, την πεμπτουσία της ύπαρξης μας. Έρχεται ξαφνικά από εκεί που δε τον περιμένουμε και μας δημιουργεί σχεδόν αυτόματα μια νέα προοπτική της υπάρχουσας πραγματικότητας μας. Ολοκληρώνει με την παρουσία του τη ζωή μας, οι ανάγκες μας ξαναβρίσκουν την εκπλήρωση τους και ο χρόνος αποκτά μια καινούργια σημασία, αφήνοντας λίγο στην άκρη την δυσκαμψία και τη γκρίνια όλης της προηγούμενης περιόδου. 

Οι συνειδητοποιημένοι άνθρωποι δεν ψάχνουν το άλλο τους μισό για να τους ολοκληρώσει. Ξέρουν ότι είναι ολοκληρωμένοι, υπεύθυνοι για τον εαυτό τους ενήλικες και αναζητούν άλλους, ολοκληρωμένους, υπεύθυνους για τον εαυτό τους ενήλικες, ώστε να συνδεθούν και να προχωρήσουν μαζί.