Η ερωτική σχέση είναι ένα πολύπλοκο θέμα που μπορεί να μάς προσφέρει μεγάλη χαρά και ευτυχία, αλλά και να μας προκαλέσει πολλές ανησυχίες και αγωνία. Ωστόσο, αυτό που είναι ακόμα πιο παράξενο είναι η τάση πολλών ανθρώπων να παραμένουν σε μια ερωτική σχέση παρά το γεγονός ότι αντιλαμβάνονται πως αυτή είναι τελειωμένη.

Στη σημερινή, σύγχρονη εποχή, περισσότερο από ποτέ, έχουμε νιώσει για τα καλά πόσο αβέβαιη είναι η φύση της ζωής. Θα πει κάποιος πως πάντα ήταν και θα έχει δίκιο, πράγματι πάντα ήταν.

Στα πλαίσια της στήλης Q&A Mental Sessions, σας ρωτήσαμε: «Ποιοι είναι οι λόγοι που μας οδηγούν στην αναβλητικότητα;»
Ακολουθούν οι απαντήσεις σας:

Υπάρχουν μητέρες που δεν σταματούν ποτέ — όχι επειδή δεν αντέχουν να ξεκουραστούν, αλλά επειδή κάτι μέσα τους τις κρατά σε μια διαρκή εσωτερική εγρήγορση.
Έτσι, σχεδόν αθόρυβα, βρίσκονται να σκέφτονται, να προλαβαίνουν και να ανησυχούν, φροντίζοντας πριν καν εμφανιστεί ανάγκη και παραμένοντας συνεχώς εκεί — με ενδιαφέρον, φροντίδα και αφοσίωση.

Στην πορεία της ζωής μας, έχουν υπάρξει φορές που έχουμε νιώσει πως θέλουμε να αποφύγουμε μία κατάσταση, μία σκέψη ή ένα συναίσθημα.

Η τραγωδία με πολλούς ανθρώπους είναι ότι δεν φοβούνται να πεθάνουν. Να ζήσουν φοβούνται!

Υπάρχει μια στιγμή που όλοι την έχουμε ζήσει. Ανοίγεις μια πλατφόρμα γεμάτη επιλογές. Δεκάδες καινούργιες σειρές. Ταινίες που δεν έχεις δει ποτέ. Ιστορίες που σε περιμένουν. Και παρ’ όλα αυτά, μετά από λίγα λεπτά αναζήτησης, καταλήγεις να κάνεις κλικ σε κάτι που έχεις ήδη δει. Ξανά. Ξέρεις τι θα γίνει. Ξέρεις τις ατάκες. Ξέρεις πώς τελειώνει. Και όμως, εκεί πηγαίνεις.

Αλλαγή... Μία λέξη με ένα τόσο βαθύ νόημα. Μία λέξη που στο άκουσμά της σε πολλούς προκαλεί άγχος, φόβο, στρες, αγωνία, θλίψη και σε άλλους χαρά, εξέλιξη, δημιουργικότητα, ευτυχία, ανανέωση, ενθουσιασμό.

Δεν πρόκειται να σου πω πώς να γίνεις καλύτερα. Δεν θέλω να σου πω πώς να φύγει αυτό που σε ταλαιπωρεί, πώς να σταματήσεις να κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά, πώς να “προχωρήσεις”, να “ωριμάσεις”, να “αλλάξεις”.

Η ανάγκη για έλεγχο και οι γνωστικές διαδικασίες του νου
Στην σύγχρονη κοινωνία, η επιθυμία για ατομική ελευθερία και έλεγχο είναι θεμελιώδης με αναγνωρισμένη την σημασία της ικανότητας να γίνονται αυτόνομες επιλογές για την κατεύθυνση του βίου, καθότι αυτό παρέχει στον άνθρωπο την αίσθηση της ασφάλειας και της ικανότητας να διαχειρίζεται την αβεβαιότητα στις συνεχείς αλλαγές της ζωής του.

Η ανάγκη μας για αλλαγή ενεργοποιείται όταν διαπιστώνουμε ότι κάποια πράγματα στον εαυτό μας και στην καθημερινότητά μας δεν πηγαίνουν όπως τα θέλουμε ή μας δημιουργούν δυσάρεστες συνέπειες στην ψυχική ή/ και σωματική μας υγεία και στις σχέσεις μας.

Το πιο δύσκολο θέμα που  έχουμε να αντιμετωπίσουμε στη ενήλικη ζωή μας, είναι  η σχέση μας με τον ίδιο μας τον εαυτό. Πάμε να δούμε μαζί γιατί συμβαίνει αυτό και μήπως υπάρχουν εύκολοι τρόποι να κάνουμε αυτή την σχεση πιο ευέλικτη και εποικοδομητική.

Γιατί είναι σημαντικό να μιλάμε στα παιδιά με ειλικρίνεια από μικρή ηλικία; Πολλοί ενήλικες πέφτουν συχνά στην παγίδα ότι το παιδί δεν καταλαβαίνει… είναι μικρό ακόμα… πού να το φορτώνουμε με ευθύνες και αλήθειες…

Αλήθεια είναι αυτό... Μπορείς και να φοβηθείς... Μπορείς και να αγχωθείς... Και αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς ο φόβος και το άγχος είναι φυσιολογικά συναισθήματα. . είναι απολύτως φυσιολογικά συναισθήματα.

Όταν ο άνθρωπος γνωρίζει ποιός είναι ο στόχος του, γιατί θέλει να τον υλοποιήσει και είναι έτοιμος να δεσμευτεί σε αυτή του την επιλογή, το Coaching έχει αποτελέσματα.

Πώς οι δεσμοί που έζησες γίνονται αυτό που νιώθεις, σκέφτεσαι και γίνεσαι.

Ο φόβος της αλλαγής είναι ριζωμένος σε όλους. Είναι αόρατος. Πίσω από κάθε υπερβολική προσδοκία κρύβεται η επιθυμία να ελέγχουμε τα πάντα, ο φόβος της αλλαγής. Μερικές φορές επώδυνες αλλαγές που επιβάλλονται στη ζωή μας τροφοδοτούν ακόμη περισσότερο τον φόβο της αλλαγής.

Τίποτα δεν κρατάει και όμως ζούμε σαν να κρατάνε όλα. Αποφεύγουμε να μιλήσουμε για την παροδικότητα, γιατί μας ξεγυμνώνει από την ψευδαίσθηση του ελέγχου. Αλλά η πραγματικότητα δεν διαπραγματεύεται. Όπως στο φυσικό σύμπαν, έτσι και στη ζωή μας, όλα τείνουν προς την εντροπία. Είναι νόμος της φύσης. 

Θες να έχεις τον πραγματικό έλεγχο στη ζωή σου; Θα πρέπει, λοιπόν, να απαρνηθείς την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει. Το άγχος, τα υποθετικά σενάρια για το μέλλον, οι μηρυκασμοί, το αίσθημα της αβεβαιότητας και οι προσδοκίες στροβιλίζουν πάντα γύρω από την ανάγκη να έχουμε τον έλεγχο των πραγμάτων.

Έλεγχος! Όλα υπο τον έλεγχο μας! Τι θα φάμε, τι θα πούμε, που θα πάμε, τι θα επιλέξουμε, με ποιον θα είμαστε, ποιον θα απορρίψουμε. Σχηματίζεται η εικόνα μας μέσα από μια διαδικασία ελέγχου. Ο τροπος που βλέπουμε, που ακούμε, που αποδεχόμαστε.