Μία από τις πιο δυσάρεστες πλευρές της κατάθλιψης, του έντονου άγχους, της τελειοθηρίας, της ενοχής είναι ο τρόπος που παραλύει η βούλησή μας. 

Fight, Flight or Freeze: οι αρχαίες αντιδράσεις μέσα σε μια σύγχρονη ζωή. Υπάρχει μια στιγμή που δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς. Κάτι συμβαίνει. Ένα βλέμμα, μια φωνή, μια ένταση στον χώρο. Μια φράση που σε βρίσκει απροετοίμαστο.

Οι σχέσεις των ζευγαριών στη σύγχρονη εποχή αντιμετωπίζουν πολλαπλές προκλήσεις, οι οποίες απορρέουν από κοινωνικές, οικονομικές και τεχνολογικές αλλαγές.

Γιατί το κυνήγι της καλής κριτικής και της αποδοχής απο τους άλλους είναι ένα χαμένο παιχνίδι; Γιατί η προσπάθεια να είμαστε αρεστοί μας φέρνει απογοήτευση, άγχος, ενοχές και ματαιότητα; Είμαστε άραγε αυτά που μας προσδίδουν οι άλλοι; 

Το μαρτύριο των ενοχών, η ντροπή και η επικριτική φωνή μέσα μας είναι το τίμημα που πιστεύουμε ότι πρέπει να πληρώσουμε για αρνητικές πτυχές της ζωής μας, μέσω της αυτοτιμωρίας. 

Η ευτυχία και η δυστυχία είναι «επιλογές» που διαμορφώνονται από τις σκέψεις και τις συμπεριφορές μας.

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο να είμαι καλός άνθρωπος και στο να παραμερίζω συνεχώς τον εαυτό μου για να το αποδείξω. Πολλοί άνθρωποι μεγαλώνουν πιστεύοντας ότι η αξία τους συνδέεται με το πόσο διαθέσιμοι, εξυπηρετικοί και  «εύκολοι»  είναι προς τους άλλους.

Η εφηβεία αποτελεί μια περίοδο έντονων ψυχολογικών, γνωστικών και κοινωνικών αλλαγών, κατά την οποία οι έφηβοι αναπτύσσουν υψηλότερη αυτογνωσία και μεταγνωστική ικανότητα.

Υπάρχει ένα φαινόμενο που πολλές γυναίκες βιώνουν, αλλά σπάνια συζητιέται ανοιχτά: όσο μια γυναίκα εξελίσσεται, δυναμώνει, γιατρεύει παλιά κομμάτια της και βρίσκει τον εαυτό της, κάποιοι άνθρωποι γύρω της απομακρύνονται.

Κάποιος νομίζει ότι αγριεύει η σκέψη και ο νους παίρνει φωτιά. Η αμφιβολία κυριαρχεί παντού. Οι συνειρμοί δεν βγάζουν νόημα. Η ασυναρτησία αιχμαλωτίζει την ζωή και την γεμίζει με τελειοθηρία. Βρίσκεται στον πλανήτη του ψυχαναγκασμού.

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουμε ότι οι σκέψεις μας είναι αντικειμενικές, λογικές και ακριβείς. Νομίζουμε ότι καταλαβαίνουμε την πραγματικότητα ακριβώς όπως είναι και ότι οι αποφάσεις μας βασίζονται σε αντικειμενικά δεδομένα.

Τα παιδιά αρχίζουν να αναπτύσσουν την προσωπικότητά τους μόλις «δουν το φώς της ημέρας». Γονείς με περισσότερα από ένα παιδιά, γνωρίζουν ότι αυτό που λειτούργησε στο πρώτο παιδί ενδέχεται να μην λειτουργήσει καθόλου στο δεύτερο και σε κάθε επόμενο παιδί, υποδηλώνοντας ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι ακριβώς ίδιος με κάποιον άλλο.

Ενδεχομένως κανένα Γνωστικό Σφάλμα δεν απαντάται τόσο κοινά όσο η καταστροφολογία. Η καταστροφολογία, ως μοτίβο σκέψης, είναι η διαρκής αναμονή του χειρότερου δυνατού σεναρίου. Όταν καταστροφολογούμε, περιμένουμε στην ουσία την πιο αρνητική εξέλιξη να μας χτυπήσει την πόρτα.

Η ποιότητα των ερωτικών σχέσεων είναι μια θεμελιώδης πτυχή της ανθρώπινης ζωής και συχνά καθορίζει τη συναισθηματική μας ευημερία.