Το PSYCHOLOGY.GR διοργανώνει ένα διήμερο εκπαιδευτικό σεμινάριο 8 ωρών που εστιάζει σε δύο θεμελιώδεις προσεγγίσεις που ενισχύουν τη θεραπευτική διαδικασία της αλλαγής: το Διαθεωρητικό Μοντέλο Αλλαγής (Prochaska & DiClemente) και τη Συνέντευξη Κινητοποίησης (Motivational Interviewing – Miller & Rollnick).

Στις μέρες μας «κυκλοφορεί» πάρα πολύ ο όρος «εσωτερικό παιδί» – και, μάλιστα, συχνότατα κατακρεουργημένος από την ποπ ψυχολογία… Ας δούμε τι μπορεί να σημαίνουν αυτές οι λέξεις.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που συνειδητοποιεί κανείς στους αρχικούς μήνες της εκπαίδευσής του ως σύμβουλος ή ψυχοθεραπευτής είναι πόσο αναγκαίος είναι ο αναστοχασμός.

“Η ζωή συρρικνώνεται ή μεγενθύνεται σε αναλογία με το θάρρος του καθενός.” Anais Nin

Ο Τίλιχ, πολύ εύστοχα, ορίζειτο θάρρος ως μία αρετή, ένα ενέργημαή το μέσο με το οποίο υπερβαίνουμε τους περιορισμούς των υπαρξιακών μας δεδομένων, επιβεβαιώνοντας την ύπαρξή μας, κατευθυνόμενοι προς την αυτοπραγμάτωση.

Λειτουργεί ένας γονιός άραγε με τα παιδιά του,όπως θα ήθελε να λειτουργεί,ή απλά μεταφέρει ότι του έχουν μάθει να κάνει? Ο ρόλος του ως γονέα είναι αυτό που τον εκφράζει ή δέχεται μια αφόρητη πίεση από πολλές πλευρές, προσπαθώντας να ανταπεξέλθει με τρόπους που έχουν βγει από ένα εγχειρίδιο?

Ξέρω κρατάς πολλά κλειδιά, έχεις προσπαθήσει πολλές φορές να ανοίξεις την πόρτα την κλειδωμένη που οδηγεί στα όνειρά σου, στην ευτυχία σου, στην πληρότητα της ψυχής σου...Το ξέρω προσπαθείς πολύ, μα συνέχεια το κλειδί που κρατάς δεν ταιριάζει στην κλειδαριά και μένεις έξω από μια κλειστή πόρτα, μόνος, εξουθενωμένος και απογοητευμένος να ονειρεύεσαι τον παράδεισο που κρύβεται μέσα της...

Η προβολή είναι μια έννοια που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα. Τη γνωρίζουμε ακόμη και αν δεν έχουμε κάνει ποτέ ψυχοθεραπεία. «Μην προβάλλεις σ’ εμένα τα δικά σου θέματα», μπορεί να μας πει κάποιος.

Η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται από την εκλαΐκευση της ψυχολογικής γλώσσας και την ευρεία διάδοσή της μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα podcasts, τις τηλεοπτικές εκπομπές και τους οδηγούς αυτοβοήθειας.

Το νευρικό μας σύστημα δεν αντέχει την απορρύθμιση χωρίς ελπίδα. Δεν αντέχει το ερέθισμα χωρίς επιστροφή. Δεν αντέχει την έκθεση χωρίς αγκύρωση. Ο εγκέφαλος είναι ένα όργανο σχέσης, δομημένο εξελικτικά για να ρυθμίζεται εντός ασφαλών δεσμών (Schore, 2003).

Τα ναρκωτικά δεν είναι αποκλειστικό πρόβλημα των φτωχών, των μειονοτήτων ή εκείνων που ζουν σε υποβαθμισμένες περιοχές. Οι χρήστες ναρκωτικών προέρχονται από όλα τα κοινωνικοοικονομικά στρώματα και από όλα τα μέρη. Το πρόβλημα των ναρκωτικών επηρεάζει τον καθένα.

Νέο ασύγχρονο σεμινάριο για το παιδικό ιχνογράφημα στο PSYVERSITY, την πλατφόρμα εκπαίδευσης για την ψυχολογία και την ψυχική υγεία. Αποκτήστε το σεμινάριο και παρακολουθήστε το, από τον δικό σας χώρο, στον χρόνο που εσείς επιλέγετε. Παρέχεται βεβαίωση παρακολούθησης, με την επιτυχή συμπλήρωση ερωτηματολογίου αυτοαξιολόγησης.

Φανταστείτε να βρίσκεστε σε μια συνεδρία, κατακλυσμένοι από θυμό ή άγχος, και ξαφνικά να μπορείτε να «βγείτε» για λίγο από τον εαυτό σας και να αναρωτηθείτε:

Η αποκάλυψη κάποιου στην οικογένεια και στους φίλους ότι ξεκίνησε ψυχοθεραπεία δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο φόβος του στίγματος κυριαρχεί. Πολύς κόσμος πιστεύει ότι η θεραπεία είναι για τους "τρελούς". Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι πελάτες του Συμβούλου/Ψυχοθεραπευτή δεν έχουν κάποια σοβαρή ψυχική ασθένεια.

Η ψυχοθεραπεία ως μια διαλεκτική διεργασία θα πρέπει να είναι συνυφασμένη με τα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα του καιρού της και να κινητοποιεί όχι μόνο το συναίσθημα αλλά και την διανόηση του θεραπευόμενου.

Η ψυχοθεραπεία, έχοντας ακόμη πάνω της την βαριά κληρονομιά του 20ου αιώνα, καλείται τώρα να βρει τρόπο να προσαρμοστεί στην ιστορική στιγμή που ανήκει.

Στο συλλογικό μας θησαυροφυλάκιο έχει καταχωρηθεί το σύμβολο του θεραπευτικού μας ρόλου. Ο Χείρωνας, κορυφαίο αρχέτυπο του θεραπευτή, είναι ο αθάνατος ημίθεος Κένταυρος που σώζει τις ψυχές των άλλων, αλλά αδυνατεί να σώσει τη δική του. Δεν καταφέρνει να γιατρέψει τη δική του πληγή, που του προξενεί αφόρητους πόνους. Ο μύθος λέει ότι όταν ο Χείρωνας δεν άντεχε άλλο τον πόνο, αποφάσισε να απαρνηθεί την αθανασία του για να λυτρωθεί.

Η Ρέιτσελ, μια ψυχρή και πολύ καθωσπρέπει νέα γυναίκα είκοσι επτά ετών, αποφάσισε να ξεκινήσει θεραπεία στο τέλος ενός σύντομου γάμου. Ο άντρας της, ο Μαρκ, την είχε αφήσει εξαιτίας της ψυχρότητάς της.

Στον χώρο της ψυχολογίας έχουμε συχνά μελετήσει την σχέση του σώματος και της ψυχής. Το σώμα μας θα μπορούσαμε να πούμε πως αποτελεί την ένδειξη ότι το άτομο καταφέρνει ή όχι να ισορροπήσει ανάμεσα στον εσωτερικό και εξωτερικό του κόσμου.

Ποιος είσαι όταν χάνεις τον κόσμο που σε όριζε;

Μήπως ο μεγαλύτερος πόνος δεν είναι μόνο αυτό που χάσαμε, αλλά κι αυτό που δεν προλάβαμε να γίνουμε; Πολλοί έχουν μιλήσει για το ψυχικό τραύμα. Για την εγκατάλειψη, την απόρριψη, την κακοποίηση, την απώλεια, τη βία και τη στέρηση. Για γεγονότα που άφησαν το αποτύπωμά τους στην ψυχή και συνέχισαν να μας επηρεάζουν πολύ μετά το τέλος τους.