Επιλογή προσωπικού

Η επιλογή προσωπικού έχει υπάρξει και συνεχίζει να είναι μια από τις  κεντρικές λειτουργίες της βιομηχανικής, εργασιακής και οργανωτικής ψυχολογίας και αποτελεί μια πηγή ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος για τις οργανώσεις.
Μπορεί να οριστεί ως η τοποθέτηση των ατόμων στα εργασιακά τους περιβάλλοντα,  βάσει συγκεκριμένης μεθοδολογίας.

 Η διαδικασία της επιλογής προσωπικού ακολουθεί συγκεκριμένη μεθοδολογία ως προς την συγκέντρωση πληροφοριών για το υποψήφιο άτομο, με στόχο να καθορίσει αν το συγκεκριμένο άτομο θα προσληφθεί.

Η εγκυρότητά της καθορίζεται από το  αν  υπάρχει ξεκάθαρη σχέση μεταξύ της  ίδιας της διαδικασίας επιλογής και της εργασίας για την οποία τα άτομα έχουν επιλεγεί.

Για αυτό το λόγο,  ένα σημαντικό στοιχείο της επιλογής προσωπικού είναι η περιγραφή της εργασίας.  Όταν η επιλογή προσωπικού  γίνεται με το σωστό τρόπο αυξάνεται η οργανωτική παραγωγικότητα καθώς και η εργασιακή ικανοποίηση. Η θετική της επίδραση κρίνεται και από το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι παραμένουν στην εργασιακή τους θέση για  χρόνια ή δεκαετίες. 

Η επιλογή προσωπικού ασχολείται, πιο συγκεκριμένα, με την αναγνώριση των προσωπικών χαρακτηριστικών των υποψηφίων, (για μια εργασιακή θέση)  τα οποία σχετίζονται με την απόδοση στις εργασίες,  και στόχος της είναι η μέτρηση του κατά πόσο οι υποψήφιοι «κατέχουν» αυτά τα χαρακτηριστικά που η εργασιακή θέση απαιτεί. Καταλήγει επομένως στην πρόσληψη αυτών που έχουν τα ζητούμενα χαρακτηριστικά.

Τα άτομα, βέβαια,  διαφέρουν ως προς ποικίλα χαρακτηριστικά όπως για παράδειγμα ως προς τις δεξιότητες, τις ικανότητες, τα χαρακτηριστικά προσωπικότητας και τα ενδιαφέροντα τους  Κατά τη διάρκεια της επιλογής προσωπικού, το άτομο που διεξάγει την επιλογή αξιολογεί τους υποψήφιους ως προς τα χαρακτηριστικά που είναι σχετικά με την επίδοση στην εργασία και επιθυμεί να επιλέξει αυτούς που είναι πιθανό να  αποδώσουν καλύτερα σε αυτήν. Οι ατομικές διαφορές που σχετίζονται με την εργασιακή απόδοση θα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπ' όψιν και να μετρώνται αξιόπιστα και με ακρίβεια πριν ληφθούν οι αποφάσεις πρόσληψης.


Αυτές οι πληροφορίες αποκτώνται μέσα από τη χρήση ενός ή περισσότερων εργαλείων ή μεθόδων τα οποία μπορούν να συνοψιστούν στα εξής:

  • Τεστ προσωπικότητας
  • Συνεντεύξεις
  • Βιογραφικά δεδομένα
  • Τεστ γνωστικών ικανοτήτων
  • Τεστ φυσικών ικανοτήτων
  • Δείγματα εργασίας
  • Αυτοαξιολόγηση
  • Κέντρα αξιολόγησης

Παράλληλα, κατά τη διάρκεια μιας επαρκούς επιλογής προσωπικού γίνεται χρήση μιας πλειάδας  εργαλείων πρόβλεψης (predictors).  Κάποια από αυτά τα  εργαλεία αξιολογούν αν τα άτομα έχουν τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τις ικανότητες να αποδώσουν σε ένα εργασιακό καθήκον (π.χ. π εργαλεία πρόβλεψης του τύπου «μπορώ να κάνω»), ενώ άλλα αξιολογούν το αν τα άτομα θα αποδώσουν τυπικά καλά στην εργασία (π.χ. εργαλεία πρόβλεψης του τύπου «θα κάνω», που κυρίως αξιολογούν τα κίνητρα).

Αν θέλουμε να αξιολογήσουμε τα εργαλεία πρόβλεψης, είναι πιθανό να τα δούμε ως καθοριστικά δηλωτικής γνώσης (π.χ. γνώσης γεγονότων), ανάγκης επίτευξης της εργασίας (π.χ. τεστ εργασιακής γνώσης), διαδικαστικής γνώσης (π.χ. γνώσης του πώς θα γίνει η εργασία) και κινήτρων. 

Τα συγκεκριμένα εργαλεία πρόβλεψης οργανώνονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:
1) σε εργαλεία πρόβλεψης που βασίζονται στις ατομικές διαφορές  (γνωστική ικανότητα, φυσική ικανότητα, προσωπικότητα και βιογραφικές πληροφορίες)
2) σε εργαλεία που βασίζονται σε μεθόδους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αξιολογήσουν γνώση, ικανότητα και συνδυασμούς χαρακτηριστικών (εργασιακές προσομοιώσεις και εργασιακά δείγματα, κέντρα αξιολόγησης και συνεντεύξεις) και
3) σε εργαλεία πρόβλεψης ανεπιθύμητων εργασιακών συμπεριφορών (τεστ ναρκωτικών και τεστ ακεραιότητας- εντιμότητας).

Η επιλογή προσωπικού όταν γίνεται με ορθό και επιστημονικά διενεργούμενο τρόπο εξασφαλίζει οφέλη τόσο στον οργανισμό και στον φορέα πρόσληψης όσο και στον ίδιο τον εργαζόμενο και τους συναδέλφους του, μιας και επιτρέπει και προάγει την τοποθέτηση των «κατάλληλων» ατόμων στις «κατάλληλες» εργασιακές θέσεις.

Συγγραφή Άρθρου

Θαρινή Δημητράσκου
Ψυχολόγος, Msc Οργανωτικής και Οικονομικής Ψυχολογίας
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα
Παιδοψυχολογία

Ως παιδοψυχολογία ορίζεται ο κλάδος της ψυχολογίας που έχει ως...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Τι είναι η δημιουργικότητα;
δημιουργικότητα

Η δημιουργικότητα μπορεί να οριστεί ως η τάση των ανθρώπων να παράγουν ή να αναγνωρίζουν νέες ιδέες που μπορεί να είναι χρήσιμες:

α) στην επίλυση προβλημάτων (π.χ. επιστημονικές ή άλλες ανακαλύψεις)

β) στην επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους (π.χ. τάση για μετάδοση καινοτόμων αξιών)

γ) στην ψυχαγωγία (π.χ. καλλιτεχνικά έργα μουσικής, ποίησης, λογοτεχνίας κλ.) 

Διαταραχή Cotard
Διαταραχή Cotard

Μια από τις πιο περίεργες και πιο σπάνιες νοητικές διαταραχές που έχουν μελετηθεί επιστημονικά είναι η Διαταραχή Cotard, γνωστή επίσης και ως Ψευδαίσθηση Cotard, ως Σύνδρομο Ζωντανού Πτώματος ή ως Μηδενιστική Ψευδαίσθηση. Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτή τη κατάσταση τείνουν να έχουν την εσφαλμένη και ψευδαισθητική εντύπωση ότι είναι νεκροί, ότι είναι εν μέρει νεκροί ή ότι δεν υπάρχουν.

Βιβλιοθεραπεία

Η βιβλιοθεραπεία έχει να κάνει με τη χρήση των βιβλίων για θεραπευτικούς σκοπούς. Το κατάλληλο γραπτό υλικό ή τα κατάλληλα βιβλία μπορούν  να αποτελέσουν   μέσο  για την επίλυση  απλών προβλημάτων (συναισθηματικών ή συμπεριφορικών), να βοηθήσουν  στη θεραπεία ψυχικών ασθενειών και δυσλειτουργιών και να λειτουργήσουν επικουρικά και συμπληρωματικά σε διάφορες ψυχοθεραπείες.

Κατάθλιψη στην τρίτη ηλικία

Η κατάθλιψη, η οποία  αποτελεί μια από τις πιο συνηθισμένες συναισθηματικές διαταραχές,  προσβάλλει περισσότερα από 34 εκατομμύρια άτομα όλων των ηλικιών κάθε χρόνο.  Μπορεί να συμβεί στον καθένα ανεξάρτητα από την  ηλικία, το φύλο ή την κοινωνικοοικονομική του κατάσταση.

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :