Τις περισσότερες φορές μία αλλαγή έχει μεγάλες επιπτώσεις στα συναισθήματα των παιδιών. Η αλλαγή ενώ μπορεί να έχει στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του παιδιού όπως για παράδειγμα η μετακόμιση σε ένα σπίτι όπου το παιδί θα έχει δικό του δωμάτιο ή μπορεί να είναι υποχρεωτική όπως για παράδειγμα οι στρατιωτικοί γονείς που αλλάζουν συχνά τόπο, προσδίδει αρκετό στρες και αισθήματα μελαγχολίας.

Μία συμπεριφορά θεωρείται επιθετική όταν διαταράσσει την ομαλή συμβίωση των μελών της οικογένειας, όταν θέτει σε κίνδυνο το ίδιο το παιδί ή την οικογένειά του ή διαταράσσει τη λειτουργία της σχολικής τάξης και δεν φαίνεται να μειώνεται με τους διάφορους τρόπους διαπαιδαγώγησης που εφαρμόζουν οι ενήλικοι.

Συχνά παρατηρείται δυσκολία διάκρισης ανάμεσα σε ένα ζωηρό τυπικά αναπτυσσόμενο παιδί και σε ένα παιδί με ΔΕΠ-Υ. Η δυσκολία αυτή είναι μεγαλύτερη στα παιδιά προσχολικής ηλικίας, εφόσον η αυξημένη κινητική δραστηριότητα, η παρορμητική συμπεριφορά και η περιορισμένη διάρκεια συγκέντρωσης θεωρούνται φυσιολογικά αναπτυξιακά χαρακτηριστικά αυτής της ηλικίας.

Ο τραυλισμός είναι μια διαταραχή της φυσιολογικής ροής του λόγου του ατόμου. Ο κάθε άνθρωπος μιλάει κατά καιρούς με τέτοιου είδους συμπτώματα, χωρίς όμως να κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ως τραυλός. Η διαφορά μεταξύ εκείνου που τραυλίζει και εκείνου που εμφανίζει φυσιολογικές αστάθειες στη ροή του λόγου του, έγκειται στον αριθμό των ασταθειών καθώς επίσης και στην μορφή αυτών.

Τι είναι η αυτοεκτίμηση;

Αυτοεκτίμηση είναι αυτό που αισθανόμαστε και πιστεύουμε για τον εαυτό μας. Ο βαθμός εμπιστοσύνης στον εαυτό μας επηρεάζει καθοριστικά όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας. Σχολική επίδοση, επαγγελματικές επιλογές, φιλοδοξίες, κοινωνική συμπεριφορά, διαπροσωπικές σχέσεις, ψυχική ισορροπία, φαίνεται να βρίσκονται σε άμεση συνάρτηση με αυτή την «προσωπική μας εκτίμηση αυτοαξίας».

Ζούμε σε μια εποχή όπου οι ζωές των ανθρώπων εν μέρει καθορίζονται από την επιτυχία ή αποτυχία κάποιων δοκιμασιών ( τεστ, διαγωνισμοί κ.λπ.). Αυτό που είναι σίγουρο είναι πως τα αποτελέσματα των εξετάσεων μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για μια αυτοκριτική, φιλοδοξίες αλλά και φόβο.

Πιθανόν να έχετε ακούσει ιστορίες ανθρώπων με το σύνδρομο Williams, χωρίς να το ξέρετε. Σε πολλούς πολιτισμούς αναφέρονται ιστορίες για μικρά μαγικά ανθρωπάκια: νεράιδες, ξωτικά κ.α. Θα λέγαμε πως η εμφάνιση των ατόμων με σύνδρομο Williams προσομοιάζει εκείνης των ξωτικών.

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) είναι μία από τις συχνότερες νευροβιολογικές διαταραχές της παιδικής ηλικίας, η οποία συνεχίζεται ακόμα και στην ενήλικη ζωή. Εμφανίζεται στο 5-7% του μαθητικού πληθυσμού με σχέση συνήθως 3:1 υπέρ των αγοριών στα κοινοτικά δείγματα και 10:1 υπέρ των αγοριών στα κλινικά δείγματα.

“Η ζωή συρρικνώνεται ή μεγενθύνεται σε αναλογία με το θάρρος του καθενός.” Anais Nin

Ο Τίλιχ, πολύ εύστοχα, ορίζειτο θάρρος ως μία αρετή, ένα ενέργημαή το μέσο με το οποίο υπερβαίνουμε τους περιορισμούς των υπαρξιακών μας δεδομένων, επιβεβαιώνοντας την ύπαρξή μας, κατευθυνόμενοι προς την αυτοπραγμάτωση.

Η Νευρική Ορθορεξία είναι μια υποτιθέμενη διατροφική διαταραχή στην οποία το άτομο είναι υπερβολικά απασχολημένο με την υγιεινή διατροφή. Ο όρος σημαίνει εμμονή με την υγιεινή διατροφή και τη σωστή θρέψη.

Οι φόβοι, οι ανησυχίες για την υγεία, το φαγητό και την ποιότητα του φαγητού είναι αξιοσημείωτα.

Τι είναι λοιπόν δύσκολη μητέρα; Ο καλύτερος ορισμός θα μπορούσε να είναι ο εξής: Δύσκολη μητέρα ορίζεται εκείνη που φέρνει το παιδί της να αντιμετωπίσει το εξής δίλημμα: Ή θα διατηρήσει τη σχέση μαζί της με τους δικούς της όρους ή θα απορριφθεί (το παιδί).

Οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

Εγγραφή στο Newsletter

Ενημερωθείτε για τα άρθρα της εβδομάδας, για σεμινάρια και άλλες δράσεις που αφορούν αποκλειστικά την Ψυχολογία και την Ψυχική Υγεία.

Ενδιαφέροντα