Κάποιοι κάνουν -ίσως και αρκετά χρόνια- ψυχοθεραπεία, αλλά η ζωή τους δεν άλλαξε, παραμένουν στα ίδια κωλύματα, επαναλαμβάνουν τα συνεχώς τα ίδια αναποτελεσματικά και επίπονα μοτίβα στις σχέσεις τους. Θέλουν να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους.

Τα μαθηματικά μπορεί να είναι δύσκολα, και ειδικά για τα άτομα με υψηλά επίπεδα μαθηματικού άγχους τα μαθηματικά συνδέονται με υψηλή ένταση, ανησυχία, φόβο. Αλλά τι κρύβεται πίσω από τον φόβο που οφείλεται στο μαθηματικό άγχος;

Η περίοδος των εξετάσεων αποτελεί αναμφισβήτητα για την πλειονότητα των μαθητών μια στρεσογόνα περίοδο.
Θέλουμε και προσδοκούμε ένα αποτέλεσμα ανάλογο των προσπαθειών μας και των ατελείωτων ωρών που έχουμε περάσει στα έδρανα του σχολείου, καθώς και του χρόνου που ξοδέψαμε πάνω από βιβλία και σημειώσεις.

Πολλές φορές στη ζωή μας δαπανούμε κόπο, προσπάθεια, χρόνο για να πετύχουμε ένα στόχο αλλά κάπου στην πορεία οι προσπάθειες μας ατονούν. Τα παρατάμε. Γιατί κουραστήκαμε, γιατί δεν πιστεύουμε ότι θα τα καταφέρουμε, γιατί μας αποθαρρύνουν οι γύρω μας, γιατί δεν έχουμε την υπομονή να περιμένουμε ή απλώς γιατί άλλα πράγματα μας αποσπούν το ενδιαφέρον.

Ο 7χρονος Παύλος γράφει γράμμα στον Άγιο Βασίλη ζητώντας του να μην τον ξεχάσει. Είναι ένα από τα εκατομμύρια παιδιά σε κάθε γωνιά της γης που περιμένουν με ανυπομονησία τον παχουλό ασπρομάλλη γέροντα να ξεκινήσει το μαγικό του ταξίδι στον κόσμο.

Πολύς λόγος γίνεται τις ημέρες των γιορτών για την «κατάθλιψη των Χριστουγέννων». Ειδικοί και μη, αναζητούν τις αιτίες του φαινομένου αυτού στην σφαίρα της κοινωνικής διάδρασης των ατόμων. 

Τι σημαίνει ότι φοβάμαι να δεσμευτώ; Στη πραγματικότητα  σημαίνει  ότι για κάποιο λόγο δεν μπορούμε να κάνουμε, με κάποιον/α που είμαστε σε οποιαδήποτε σχέση, το επόμενο βήμα.
Πώς λοιπόν θα πρέπει να γνωρίζουμε εάν εμείς ή ο άλλος φοβάται τη δέσμευση; Πώς θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι δεν είναι κάτι άλλο; Υπάρχει πραγματική διαφορά μεταξύ αυτών  των δύο ούτως ή άλλως;

Το κεντρικό θέμα που τίθεται στην ατομική ψυχοθεραπεία είναι να φτάσει  ο άνθρωπος που ζητά βοήθεια, με μικρά ψυχολογικά βήματα σε μια ψυχολογική κατάσταση επικοινωνίας με τον εαυτό του.
Αυτή η νέα συνθήκη έχει ως συνέπεια να  κινητοποιήσει όλες εκείνες τις δυνάμεις που στοχεύουν στην μέγιστη ανάπτυξη του δυναμικού του.

Στο παρελθόν επιστρέφει κανείς για να επαναβιώσει την τραυματική εμπειρία, η οποία δεν είναι στ' αλήθεια παρελθούσα, αφού, αν και υπάρχει κάπου στο ασυνείδητο, δεν ενσωματώθηκε ικανοποιητικά από το εγώ.

Η αρχική ιδέα για το άρθρο ξεκίνησε μέσα από την παρατήρηση κοντινών μου προσώπων και την συνεχή μάχη τους με τη ζυγαριά. Μια μακροχρόνια, επίπονη  μάχη με πολλές ήττες, ελάχιστες νίκες, οπισθοχωρήσεις, φαύλους κύκλους διατροφικών προγραμμάτων και υπερκατανάλωσης αγαπημένων φαγητών. Με τελικό  θύμα πάντα τον εαυτό τους, που εισέπρατε φοβερή αυτοκριτική μπροστά στον καθρέφτη.

Πολλές φορές τα συναισθήματα των παιδιών μάς κάνουν να αισθανόμαστε άβολα και δεν ξέρουμε πώς να τα χειριστούμε, είτε πρόκειται για αρνητικά όπως είναι ο θυμός, ο φόβος, η ζήλεια, η στενοχώρια, είτε πρόκειται για θετικά όπως είναι η χαρά, ο θαυμασμός ή η ικανοποίηση. Αυτό συμβαίνει καθώς οι ενήλικες δεν έχουν μάθει να εμπιστεύονται τα συναισθήματα των παιδιών και πιθανόν φοβούνται μήπως τα παιδιά τους πληγωθούν αν τα βιώσουν.

Οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

Εγγραφή στο Newsletter

Ενημερωθείτε για τα άρθρα της εβδομάδας, για σεμινάρια και άλλες δράσεις που αφορούν αποκλειστικά την Ψυχολογία και την Ψυχική Υγεία.

Ενδιαφέροντα