Ορισμένες εμπειρίες ζωής δεν εμφανίζονται με σαφή όρια. Δεν προβάλλονται ούτε διεκδικούν χώρο στη δημόσια ή ακόμη και στην προσωπική αναγνώριση.

Στους έντονους ρυθμούς της σύγχρονης ζωής μας, πολλές φορές ερχόμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις στις οποίες αγγίζονται τα όρια μας. Είναι εκείνες οι στιγμές που υπάρχει μια τεταμένη φόρτιση και αναδύονται συναισθήματα θετικά ή αρνητικά.

Η γη δεν φωνάζει. Ραγίζει. Και αυτός ο ήχος, συχνά αφανής, μοιάζει με τις βαθύτερες ρωγμές της ψυχής: δεν διακρίνονται εύκολα, αλλά διαμορφώνουν τα πάντα.

Πώς μπορούμε να στηρίξουμε τους ηλικιωμένους γονείς μας καθώς μεγαλώνουν, διατηρώντας ταυτόχρονα μια καλή σχέση μαζί τους;

Πιστεύουμε πιο εύκολα αυτό που φοβόμαστε παρά αυτό που θα θέλαμε να συμβεί ή που ελπίζουμε. Ο φόβος, πάντα υπάρχει μέσα μας, ακόμη και αν ειναι απενεργοποιημένος, ελλοχεύει στον ιστό της ψυχοσύνθεσής μας και σκιαγραφεί ανάλογα τις εμπειρίες μας, τις αποφάσεις μας, τα σχέδιά μας, το μέλλον.