Κανείς δεν σας απορρίπτει εκτός από τον ίδιο σας τον εαυτό. Μου πήρε δεκαετίες για να συγχωρήσω τον εαυτό μου που επέζησα.

Αποφοίτησα από το πανεπιστήμιο το 1969. Ήμουν σαρά­ντα δύο ετών, μητέρα τριών παιδιών και μετανάστρια. Για να μάθω αγγλικά και να επιστρέψω στα θρανία χρειάστηκε να επιστρατεύσω όλο το κουράγιο και τους πόρους μου. Αλλά αποφοίτησα με άριστα!

Ο μόνος σκοπός σε αυτή τη ζωή είναι να γίνουμε η ολότητα του όντος που είμαστε. Είναι η μυστική μας πρόθεση, και θα βγάλουμε από τη μέση όλα τα στηρίγματα που νομίζουμε πως είναι απαραίτητα για την επίτευξη του σκοπού μας -γάμους, σπίτια, άτομα, ακόμα κι αν αυτό το στήριγμα είναι το ίδιο το σώμα μας.

«Μην αφήνεις τη φωτιά σου να σβήσει, σπίθα-σπίθα αναντικατάστατη στους ανέλπιδους βούρκους του όχι εντελώς, του όχι ακόμα, του καθόλου. Μην αφήνεις τον ήρωα μέσα στην ψυχή σου να χάνεται στη μοναχική απογοήτευση για τη ζωή που άξιζες και ποτέ δεν κατόρθωσες να πλησιάσεις.

Ο αδυσώπητος χτύπος του ρολογιού δίνει την εντύπωση ότι δεν υπάρχει αρκετός χρόνος να κάνουμε αυτά που θέλουμε. Για παράδειγμα, υπάρχουν πράγματα που επιθυμούμε να κάνουμε εδώ και χρόνια: να μάθουμε μια ξένη γλώσσα, να επισκεφθούμε κάποιο μέρος, να γράψουμε ένα σημαντικό γράμμα, να παρακολουθήσουμε κάποιο μάθημα, να τελειώσουμε κάποιο βιβλίο, να...

Πολλοί ενήλικοι εναντιώνονται στους γονείς τους για κάποιο σφάλμα που εκείνοι κάποτε διέπραξαν. Ήλπιζαν τότε ότι οι γονείς τους θα φέρονταν με έναν συγκεκριμένο τρόπο, ενώ αυτοί έκαναν το εντελώς διαφορετικό.