Οι αρνητικές σκέψεις αποτελούν μια κοινή και καθολική ανθρώπινη εμπειρία. Φράσεις όπως «δεν είμαι αρκετός/ή», «πάντα αποτυγχάνω», «δεν με αγαπούν όπως είμαι» εμφανίζονται συχνά στον εσωτερικό μας διάλογο και συνοδεύουν το άτομο στην καθημερινότητά του.

Η διπολική διαταραχή είναι μια ψυχική νόσος που κουβαλάει γύρω της πολλούς μύθους. Συχνά ακούγεται η φράση «έχει διπλή προσωπικότητα», κάτι που δεν ισχύει.

Tι περιλαμβάνει άραγε η ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας; Πως μπορούμε να την αναγνωρίσουμε;

Τι είναι αλήθεια η ευτυχία; Είναι αυτή η αίσθηση της ελαφρότητας που έχεις κάποιες φορές και σε κάνει να νιώθεις σαν να πετάς; Αυτό το συναίσθημα όταν ζεις κάτι έντονο, η ή εντύπωση που αντλείς από μια αληθινή στιγμή ξεγνοιασιάς;

Τι είναι, όντως η τέχνη και μπορεί άραγε να λειτουργήσει ως μέσο θεραπείας; Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι έχουν αναζητήσει την σύνδεση με την τέχνη ως έναν τρόπο έκφρασης, επικοινωνίας και ενσωμάτωσης σε ένα κόσμο πλούσιο σε συναισθηματικές εμπειρίες.