Τα τελευταία χρόνια είμαστε μάρτυρες φαινομένων εγκληματικότητας με ανήλικους δράστες. Η αφετηρία τέθηκε με περιστατικά οπαδικής βίας, συνέχισε με την ενδοσχολική βία και κορυφώθηκε με περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας με θύτες ανήλικα μέλη της, τα παιδιά.

Για πολλές δεκαετίες οι δυτικές κοινωνίες στα πλαίσια του κερδοσκοπικού τρόπου ζωής απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο από την φύση.

Ο σύγχρονος κόσμος ολοένα και απομακρύνεται από τον αλτρουισμό. Ο ανταγωνιστικός εγωκεντρισμός, που χαρακτηρίζει τους καιρούς μας, αρχίζει να μας καθιστά σταδιακά ουσιαστικά μόνους.

Οι ερωτικές σχέσεις ανέκαθεν μας απασχολούσαν και θα μας απασχολούν ακριβώς λόγω της οικουμενικής μας ανάγκης, η οποία προκύπτει εξυπηρετώντας βασικούς παράγοντες επιβίωσης. Ωστόσο, οι ερωτικές σχέσεις είναι περίπλοκες, καθώς οι εμπλεκόμενοί τους βιώνουν την κοινή τους πραγματικότητα ερμηνεύοντάς την διαφορετικά, αυτό δηλαδή που αλλιώς συναντάται ως “ο νους των άλλων”.

Ο έρωτας και η συντροφικότητα αποτελούν βασικούς τομείς της ανθρώπινης φύσης, ενώ σύμφωνα με θεωρίες για την ευτυχία κατατάσσονται στους βασικούς παράγοντές της.