Από την θέση του θεραπευόμενου, πριν πολλά χρόνια, περιέγραφα στον ψυχοθεραπευτή μου αυτό που τότε βίωνα ως βαθιά πληγή μου. Την πληγή που εκείνη η γυναίκα είχε αναζωπυρώσει μέσα μου αθετώντας την υπόσχεσή της απέναντί μου. Πως δηλαδή θα ναι το ίδιο ερωτευμένη όπως ήταν και στην αρχή της σχέσης μας.

Σε μια μακρινή πόλη, ένας ηλικιωμένος Γάτος θεωρεί τον εαυτό του πολύ σοφό, μέχρι που ακούει για ένα αρχαίο πεύκο κάπου μακριά, κάτω από τα κλαδιά του οποίου μπορεί να βρεθεί άπειρη σοφία.

Πριν αρκετά χρόνια, στην αίθουσα των ατομικών συνεδριών.
- Πως λέγεστε;
- Χμμ… Θα προτιμούσα να μην πω το όνομα μου!
- Θα ήθελα μόνο το μικρό σας όνομα ώστε να μπορούμε να απευθυνόμαστε ο ένας στον άλλον με κάποιο τρόπο…

«Μην αφήνεις τη φωτιά σου να σβήσει, σπίθα-σπίθα αναντικατάστατη στους ανέλπιδους βούρκους του όχι εντελώς, του όχι ακόμα, του καθόλου. Μην αφήνεις τον ήρωα μέσα στην ψυχή σου να χάνεται στη μοναχική απογοήτευση για τη ζωή που άξιζες και ποτέ δεν κατόρθωσες να πλησιάσεις.

Οι συνειδητοποιημένοι άνθρωποι δεν ψάχνουν το άλλο τους μισό για να τους ολοκληρώσει. Ξέρουν ότι είναι ολοκληρωμένοι, υπεύθυνοι για τον εαυτό τους ενήλικες και αναζητούν άλλους, ολοκληρωμένους, υπεύθυνους για τον εαυτό τους ενήλικες, ώστε να συνδεθούν και να προχωρήσουν μαζί.